Maria Bielicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Bielicka
Imię i nazwisko Maria Bielicka-Szczepańska
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1909
Warszawa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1989
Warszawa, Polska
Zawód aktorka teatralna, śpiewaczka, pedagog
Lata aktywności 19371971
Zespół artystyczny
Operetka Warszawska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej

Maria Bielicka, właśc. Maria Bielicka-Szczepańska (ur. 19 grudnia 1909 w Warszawie, zm. 22 kwietnia 1989 tamże) – polska aktorka teatralna, śpiewaczka i pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 19 grudnia 1909 w Warszawie, ówcześnie na terenie Imperium Rosyjskiego (obecnie Polska).

W okresie międzywojennym była aktorką Teatru Miejskiego we Lwowie (1937–1938).

Aresztowana w 1942 roku, przebywała na Pawiaku, 17 stycznia 1943 roku wywieziona do obozu koncentracyjnego na Majdanku, skąd 13 kwietnia 1944 roku przesłano ją do Oświęcimia[1].

Po wojnie występowała na deskach: Teatru Syrena w Łodzi (1945–1948) i tej samej sceny w Warszawie (1948–1950) oraz na scenach stołecznych: Ludowego Teatru Muzycznego (1950–1951) i Teatru Nowego (1951–1955). W latach 1955–1971 występowała w Operetce Warszawskiej. Ostatnią rolą, którą zagrała była postać starej baby w operze Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale Wojciecha Bogusławskiego z muzyką Jana Stefaniego w reż. Jerzego Rakowieckiego.

Wystąpiła tylko w jednym filmie – Zakazanych piosenkach w reż. Leonarda Buczkowskiego z 1946 jako deklamatorka.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 343.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]