Maria Gorzechowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Gorzechowska
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1883
Siedlce
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1961
Łódź
Zawód, zajęcie nauczycielka, bibliotekarka, poetka
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Maria Gorzechowska (ur. 27 listopada 1883 w Siedlcach, zm. 2 grudnia 1961 w Łodzi) – polska nauczycielka, działaczka społeczna, bibliotekarka, poetka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1900–1905 studiowała historię, historię literatury i filozofię na Uniwersytecie Latającym w Warszawie, następnie w Towarzystwie Kursów Naukowych oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim (1910–1911). Od 1900 roku pracowała w Warszawie jako nauczycielka, a równocześnie prowadziła jedną z czytelń Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności i organizowała nielegalne biblioteczki ruchome dla robotników. Pracę bibliotekarki podjęła w latach 1906–1910 w Bibliotece Kolejowej Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej. Następnie od grudnia 1911 do połowy 1913 pracowała w Wydziale Czytelń WTD, a w latach 1913–1914 w Bibliotece Ordynacji Krasińskich[1].

W 1915 roku objęła kierownictwo Wydziału Czytelń WTD. Brała udział w tworzeniu jednolitej sieci bibliotek oświatowych. Równocześnie, od 1922 roku, była dyrektorem Towarzystwa Bibliotek Powszechnych w Warszawie, którego celem była unifikacja bibliotek: Towarzystwa Czytelń m. Warszawy, Wydziału Czytelń WTD oraz Towarzystwa Biblioteki Publicznej (24 placówki) i kierowała nimi do czasu przejęcia bibliotek przez Zarząd Miejski w 1935 roku. Wprowadziła do sieci bibliotecznej TBP nowoczesne metody pracy, dbała o podniesienie kwalifikacji personelu współorganizując kusy bibliotekarskie, na których wykładała historię literatury, ze względu na jej wszechstronną znajomość[1].

Od 1917 roku była członkiem Związku Bibliotekarzy Polskich, brała czynny udział w Sekcji Bibliotek Powszechnych oraz Komisji Katalogowej ZBP. W 1936 roku przeszła na emeryturę. Po zakończeniu II wojny światowej do 1958 roku pracowała w Bibliotece Towarzystwa Naukowego Lekarskiego, a następnie w Bibliotece Akademii Medycznej w Łodzi (1950–1958), którą współtworzyła[1][2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Została dwukrotnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1925 i 1958)[1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1918 - Katalog minimalny książek dla dzieci i młodzieży - współautorka;
  • 1922 - Katalog podstawowy książek dla biblijotek powszechnych (1922)[3][1];
  • 2018 (1945 - rękopis) - O Szczurku-Krokodylku. Dla szczurów i nie-szczurów od lat 7 do 77. Wybór wierszy dla dzieci wyd. Marruda, ilustr. Anna Rudnicka-Litwinek;

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Treichel, Irena (Red.): Słownik pracowników książki polskiej. Warszawa ; Łódź : Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1972 s. 280
  2. Piotrowska, Jadwiga: Biblioteki Uczelni Medycznych BIBLIOTEKA GŁÓWNA AKADEMII MEDYCZNEJ W ŁODZI (1950–2002). Kronikarz: semestralny biuletyn informacyjny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi 2006/2007 R. 5 nr 2(10) s. 217
  3. Maria Gorzechowska, Jadwiga Ostromęcka, Katalog podstawowy książek dla bibljotek powszechnych, Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Bibljotek Powszechnych, 1922.