Maria Wisnowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Wisnowska
Ilustracja
Data urodzenia 23 grudnia 1861
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1890
Warszawa, Polska
Zawód aktorka
Grób Marii Wisnowskiej

Maria Julia Wisnowska (ur. 23 grudnia 1859, zm. 1 lipca 1890) – polska aktorka teatru dramatycznego.

Była córką Emilii z Hoffmanów[a] i Oswalda Wisnowskiego. Najczęściej grała role femme fatale w komediach i melodramatach w warszawskich teatrach, deklamowała wiersze na koncertach w salonach Towarzystwa Muzycznego.

Została zastrzelona w Warszawie, w kamienicy przy ul. Nowogrodzkiej 14 w nocy z 30 czerwca na 1 lipca przez Aleksandra Barteniewa – swojego kochanka, oficera gwardii carskiej. Była wtedy u szczytu kariery aktorskiej. Została pochowana na Powązkach w alei katakumbowej. Pomnik nad jej grobem wykonał Bolesław Syrewicz.

Historia burzliwego romansu i owianego do dziś tajemnicą morderstwa zainspirowała wielu autorów. Julij Jelec, pułkowy kolega Barteniewa napisał prawdopodobnie w 1891 romans w trzech częściach Choroba wieku. W 1925 późniejszy laureat Nagrody Nobla Iwan Bunin stworzył powieść Sprawa korneta Jełagina, której kanwą były akta procesu wydane w 1891 w Petersburgu. Twórcą romansu Maria Wisnowska w więzach tragicznej miłości był Stanisław Antoni Wotowski. W 1974 Władysław Terlecki napisał Czarny romans. Agata Tuszyńska jest autorką biografii Wisnowska (1990) i Maria Wisnowska. Jeśli mnie kochasz – zabij (2003). W 2003 powstał film na motywach zabójstwa Igra w modern (Игра в модерн) w reż. Maksima Korostyszewskiego i Igora Efimowa.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W sprawozdaniu sądowym (s. 7) podane imię i nazwisko matki Marii Wisnowskiej to Emilia Kicińska. Po śmierci ojca Marii, Emilia wyszła powtórnie za mąż za Ratysława Kicińskiego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]