Marian Grzybowski (dermatolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Grzybowski (ur. 15 czerwca 1895 w Czardżou, zm. 11 grudnia 1949 w Warszawie) – polski lekarz dermatolog, uczeń i współpracownik Franciszka Krzyształowicza. Autor ponad 80 publikacji naukowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grób Mariana Grzybowskiego na Wojskowych Powązkach

Urodził się w Czardżou, na granicy Turkiestanu i Uzbekistanu (obecnie Türkmenabat w Turkmenistanie), jako syn polskiego emigranta Piotra Grzybowskiego i Zofii Hercyk-Pałubińskiej. Jego ojciec był lekarzem wojskowym służącym w miejscowym garnizonie; zmarł podczas epidemii duru rzekomego w 1898. W 1899 Marian Grzybowski razem z matką i dwoma braćmi przeniósł się do Petersburga. W 1917 ukończył studia medyczne na Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu. Następnie służył jako lekarz wojskowy w armii rosyjskiej a później, w polskiej. Od 1922 pracował w Klinice Dermatologicznej Uniwersytetu Warszawskiego u prof. Krzyształowicza. W 1933 został doktorem habilitowanym.

W latach II wojny światowej przebywał w Warszawie, gdzie kierował Kliniką Dermatologii, organizował tajne nauczanie, angażował się w działalność podziemną (m.in. ukrywał członków AK). Młodszy brat Mariana Grzybowskiego Józef zginął w powstaniu warszawskim zastrzelony przez własowców.

Po wojnie w 1948 został aresztowany w związku ze sprawą Stanisława Tatara. Zmarł w więzieniu, przypuszczalnie zamordowany, 11 grudnia 1949. W pogłoskach przez wiele lat często przewijał się wątek, iż w okoliczności śmierci prof. Grzybowskiego zamieszana była Stefania Jabłońska. Informacje te, jak dotąd nigdy nie zostały oficjalnie potwierdzone. Próbę wyjaśnienia okoliczności śmierci profesora próbował wyjaśnić Marek Wroński w książce pt. Zagadka śmierci profesora Grzybowskiego (2004)[1]

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Zajmował się m.in. histopatologią skóry, zanikiem skóry, białaczkami, ziarniniakiem grzybiastym, cysticerkozą skóry, nabłoniakami, rumieniem guzowatym, liszajem, twardziną, chorobą Bowena, mięsakiem Kaposiego. Podejmował próby leczenia tocznia solami złota, łuszczycy insuliną, kiły acytylarsenem. Jako pierwszy opisał wariant rogowiaka kolczystokomórkowego, zwany dzisiaj jako wariant Grzybowskiego (Grzybowski's eruptive keratoacanthoma, generalized eruptive keratoacanthoma).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Stańczyk, Kruszenie muru milczenia. Rozmowa z Markiem Wrońskim, autorem książki "Zagadka śmierci profesora Grzybowskiego". Rzeczpospolita, Plus-Minus Nr 38 (18 września 2004)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzybowski A, Zaba R. Grzybowski's keratoacanthoma – the man behind the eponym. „Med Sci Monit”. 14. 7, s. MH1-3, 2008. PMID: 18591926. 
  • Grzybowski A. Polish dermatology in the 19th and the first half of the 20th centuries. „Int J Dermatol”. 47. 1, s. 91-101, 2008. DOI: 10.1111/j.1365-4632.2007.03373.x. PMID: 18173613. 
  • Gliński JB. Słownik biograficzny lekarzy i farmaceutów – ofiar drugiej wojny światowej. Wrocław : Urban&Partner, 1997 s. 126–128