Stefania Jabłońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy lekarki. Zobacz też: lekkoatletkę.
Stefania Jabłońska-Bernatowicz
Stefania Szela Ginsburg-Jabłońska
Ilustracja
Stefania Jabłońska z Alfredem Marchioninim
Data i miejsce urodzenia 7 września 1920
Mohylew
Data i miejsce śmierci 8 maja 2017
Warszawa
Zawód lekarka

Stefania Jabłońska-Bernatowicz[1], właśc. Stefania Szela Ginsburg-Jabłońska[2] (ur. 7 września 1920 w Mohylewie[3][4], zm. 8 maja 2017 w Warszawie)[5] – polska lekarka, profesor nauk medycznych, specjalista dermatolog, laureatka prestiżowych nagród (nagrody Roberta Kocha [1985], Maria Duran Medal)[6]. Była jednym z najczęściej cytowanych naukowców polskich[7] oraz członkiem honorowym 48 towarzystw naukowych na świecie[8].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzona 7 września 1920 r. w Mohylewie. W wieku 6 lat przeprowadziła się wraz z rodziną do Warszawy[6][9]. Uczyła się w Gimnazjum Zjednoczenia Nauczycieli w Warszawie (1926–1937)[10]. Następnie rozpoczęła studia medyczne, początkowo w Warszawie (1937-1938)[11], następnie we Lwowie (1938–1939), i dalej kontynuując we Frunze. Dyplom lekarza uzyskała w 1942 r.[12] Następnie była lekarzem w Armii Radzieckiej (1942–1944)[11].

Grób Stefanii Jabłońskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Specjalizację z dermatologii zdobywała w latach 1944-1946 w Wydziale Patologii Skóry Akademii Nauk ZSRR w Leningradzie[6], pod kierunkiem radzieckiej profesor Olgi Podwysockiej[10]. Zatrudniona na etacie lekarza Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (VI Departament Więziennictwa) w więzieniu mokotowskim w latach 1947–1949[13]. Jako stypendystka WHO (1949 r.) pracowała na stanowisku asystenta w University of Pensylvania w Filadelfii[6].

Tytuł doktora uzyskała w 1950 r. na podstawie pracy Cechy histologiczne odczynów skórnych na tuberkulinę i wyciągi z prątków gruźlicy, a stopień doktora habilitowanego w 1951 r.[6] Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskała w roku 1954[14], natomiast profesora zwyczajnego nauk medycznych otrzymała w roku 1974[15].

W latach 1946–2006 pracowała w Klinice Dermatologicznej Uniwersytetu, a później Akademii Medycznej w Warszawie, pełniąc w latach 1949–1990 funkcję ordynatora po Marianie Grzybowskim.

W latach 1962–1982 i 1987–1995 była prezesem Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, a następnie pozostała jego Honorową Przewodniczącą[16][17][18]. Była także honorowym członkiem towarzystw dermatologicznych w 46 krajach[6] oraz honorowym członkiem 8 międzynarodowych towarzystw naukowych niedermatologicznych[19]. Zasiadała w Honorowym Komitecie Naukowym redakcji „Przeglądu Dermatologicznego”[20].

Autorka podręczników akademickich, m.in. Choroby skóry (ostatnie wydania razem ze Sławomirem Majewskim) oraz artykułów[21][22][23]. Badała wpływ wirusa HPV na rozwój nowotworów i patogenezy twardziny, zajmowała się diagnostyką chorób pęcherzowych. Promotor 69 prac doktorskich, 24 prac habilitacyjnych i wychowawca 15 profesorów[6].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Siostra prof. Ireny Hausmanowej-Petrusewicz[24]. Mężem Stefanii Jabłońskiej w latach 1944–1966 (rozwód) był prof. Paweł Segał (1919–2012), lekarz okulista[25].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. MOJE CMENTARZE ...: Stefania Jabłońska, mojecmentarze.blogspot.com [dostęp 2018-05-03].
  2. Centralny Rejestr Lekarzy Rzeczypospolitej Polskiej
  3. Kto mówi prawdę? | Esculap.com - portal medyczny dla lekarzy, www.esculap.com [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  4. Marek Wroński, Zagadka śmierci profesora Mariana Grzybowskiego, Wydawnictwo Argraf, Warszawa 2004 – biografia S.Jabłońskiej: miejsce urodzenia
  5. Zmarła profesor Stefania Jabłońska, wybitny dermatolog o światowej sławie. pap.pl. [dostęp 2017-05-10].
  6. a b c d e f g Zmarła profesor Stefania Jabłońska, wybitny dermatolog o światowej sławie - Po godzinach, www.rynekzdrowia.pl [dostęp 2017-05-15] (pol.).
  7. Najczęściej cytowani naukowcy oraz prace naukowe w Polsce, raport za lata 1965 – 2001 na podstawie bazy “Science Citation Index” dotyczącej wszystkich światowych publikacji. [dostęp 2011-03-18].
  8. Dziewięćdziesiąt lat Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, www.termedia.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  9. Marek Wroński, Zagadka śmierci profesora Mariana Grzybowskiego, Wydawnictwo Argraf, Warszawa 2004 – biografia
  10. a b Zrzut z archiwalnej strony poświęconej Stefanii Jabłońskiej: https://archive.is/HgEkk
  11. a b http://www.academia-net.org/profil/prof-dr-stefania-jablonska/1133805
  12. Zrzut z archwialnej strony poświęconej Stefanii Jabłońskiej: https://archive.is/HgEkk
  13. Tomasz Stańczyk: Kruszenie muru milczenia. Rozmowa z Markiem Wrońskim, autorem książki "Zagadka śmierci profesora Mariana Grzybowskiego". Rzeczpospolita, Plus-Minus Nr 38 (18 września 2004) [1]
  14. http://www.stefaniajablonska.keed.pl/biog.html
  15. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  16. Polskie towarzystwo dermatologiczne, www.ptderm.pl [dostęp 2017-11-26].
  17. http://www.ptderm.pl/LinkClick.aspx?fileticket=KUanlWFosGg%3D&tabid=82
  18. http://www.stefaniajablonska.keed.pl/honors.html
  19. Zrzut z archiwalnej strony poświęconej S.Jabłońskiej : https://archive.is/bHMUC
  20. Przegląd Dermatologiczny - O czasopiśmie, www.termedia.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  21. Stefania Jabłońska (publikacje). Katalog PubMed. [dostęp 2016-08-31].
  22. Stefania Jabłońska (publikacje i cytowania). scholar.google.pl. [dostęp 2016-08-31].
  23. Jabłońska, Stefania (1920- ). Katalog elektroniczny Biblioteki Narodowej. [dostęp 2016-08-31].
  24. Irena Hausman-Petrusewicz. nekrologi.wyborcza.pl, 10.07.2015. [dostęp 2016-08-31].
  25. Marek Wroński, Zagadka śmierci profesora Mariana Grzybowskiego, Wydawnictwo Argraf, Warszawa 2004 – rozdział 8 – posłowie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom II: H–Ł (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 1999, s. 107 (z fotografią)