Marian Miśkiewicz (1921–1995)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Miśkiewicz
Data i miejsce urodzenia 5 października 1921
Łódź
Data śmierci 26 września 1995
Zawód, zajęcie ekonomista, polityk
Stanowisko podsekretarz stanu w Ministerstwie Łączności (1971–1977), poseł na Sejm PRL II, III, IV i V kadencji (1957–1972), konsul generalny PRL w Bratysławie (1977–1980)
Partia PPS, PZPR
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

Marian Miśkiewicz (ur. 5 października 1921 w Łodzi, zm. 26 września 1995) − polski ekonomista i polityk, działacz socjalistyczny.

Syn Józefa i Marianny. Od 1945 należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, z którą w grudniu 1948 przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1949 do 1951 był słuchaczem dwuletniej Szkoły Partyjnej przy Komitecie Centralnym partii. W latach 1953–1956 pełnił funkcję sekretarza ekonomicznego, a następnie (do 1960) I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Łodzi, skąd przeszedł na funkcję I sekretarza KW w Bydgoszczy, a stamtąd w 1966 na analogiczną funkcję w Opolu, którą pełnił do 1971. Jednocześnie był w okresie 1959−1964 zastępcą członka, a od 1964 członkiem KC PZPR. Ponadto w latach 1957–1972 pełnił mandat posła na Sejm PRL II, III, IV i V kadencji. W 1971 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Łączności, pełniąc tę funkcję do maja 1977. Od czerwca tego samego roku do czerwca 1980 był konsulem generalnym PRL w Bratysławie.

Pochowany na cmentarzu komunalnym północnym w Warszawie[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]