Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
Państwo  Polska
Data utworzenia 1948
Adres
ul. Nowy Świat 6-12
00-497 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
Ziemia 52,23111°N 21,02222°E/52,231111 21,022222

Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–1990; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.

Organizacja i działalność KC PZPR[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też: Organizacja PZPR

Komitet Centralny był najwyższą władzą PZPR między zjazdami, kierującą pracą partii i w efekcie – kraju. I sekretarze KC PZPR (do 1954 Sekretarze Generalni PZPR) byli de facto najważniejszą osobą w państwie w czasach Polski Ludowej.

Komitet Centralny był powoływany na zjazdach partii. Powoływał Biuro Polityczne KC i Sekretariat KC, a także inne organy pomocnicze partii.

Biuro Polityczne kierowało pracą Komitetu Centralnego między posiedzeniami plenarnymi, odbywającymi się nie rzadziej niż raz na cztery miesiące.

Sekretariat KC kierował pracą bieżącą, głównie w dziedzinie organizowania kontroli wykonania uchwał partii i doboru kadr.

Komitetowi Centralnemu podlegały komitety wojewódzkie PZPR, które kierowały komitetami powiatowymi/miejskimi/zakładowymi, miejsko-gminnymi i gminnymi PZPR.

Komórki organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Do 1990 aparat KC PZPR składał się z następujących komórek:

  • Centralne Archiwum KC PZPR
  • Kancelaria Sekretariatu KC
  • Komisja Skarg, Wniosków i Sygnałów od Ludności
  • Wydział Gospodarki Wewnątrzpartyjnej
  • Wydział Ideologiczny
  • Wydział Kultury
  • Wydział Międzynarodowy
  • Wydział Młodzieży, Stowarzyszeń i Organizacji Społecznych
  • Wydział Nauki i Oświaty
  • Wydział Organów Przedstawicielskich
  • Wydział Polityki Informacyjnej
  • Wydział Polityki Kadrowej
  • Wydział Polityki Społeczno-Ekonomicznej
  • Wydział Pracy Partyjnej
  • Wydział Prawa i Praworządności
  • Wydział Wsi i Polityki Rolnej

Przy KC funkcjonowały:

Siedziba KC PZPR[edytuj | edytuj kod]

Obecna siedziba komórek Ministerstwa Sprawiedliwości i Sądu Okręgowego - I siedziba KC PPR/PZPR przy ul. Chopina 1 (1948-1952), tzw. Mały Dom Partii
II siedziba KC PZPR (1952-1990), tzw. Dom Partii

W latach 1948-1952 centrum decyzyjne PPR a następnie PZPR mieściło się przy ul. Chopina 1, w budynku wybudowanym w miejsce wypalonej kamienicy Spokornego, później zajmowanej przez Komitet Warszawski PZPR, obecnie przez szereg komórek Ministerstwa Sprawiedliwości i Sądu Okręgowego. Następnie, do 1990, Komitet Centralny pomieszczono w budynku wzniesionym w latach 1948–1952 z obligatoryjnych składek (cegiełek) rozprowadzanych wśród całego społeczeństwa[1], oficjalnie noszącym nazwę Domu Partii, popularnie – Białego Domu lub Domu pod Baranami (52°13′52″N 21°01′20″E/52,231111 21,022222).

Od 1991 w budynku mieściło się Centrum Bankowo-Finansowe[1] „Nowy Świat”. W okresie 1991–2000 swoją siedzibę miała w nim również Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie[2].

W latach 1918–1931 w tym miejscu zlokalizowany był budynek mieszczący siedzibę Ministerstwa Komunikacji, wcześniej – od powstania listopadowego do 1918 – Izby Obrachunkowej.

Przypisy

  1. a b Wirtualny Spacer po Warszawie. [dostęp 2008-11-24].
  2. 15 lat warszawskiej giełdy na fotografiach. [dostęp 2008-11-24].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański, Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR, 1948-1990, Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2000, s. 166, ISBN 83-88490-03-6