Marsze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marsze, gleby marszowe - gleby powstałe przez osuszenie i odsolenie nadmorskich terenów błotnistych, osuchów lub dna morskiego na polderach. Są to gleby o dużej przeważnie zawartości części ilastych i próchnicy, żyzne, ale łatwo ulegające wyjałowieniu.

Termin marsze wywodzi się z niemieckiej szkoły petrograficzno-geologicznej. Carl Sprengel (1787-1859) wyróżnił w 1837 r. klasę gleb namytych (niem. Marschboden). Carl August Trommer (1806-1879) tą samą nazwą określił grupę nizinnych gleb napływowych, osadzanych przez rzeki i morza z dala od skał macierzystych. Gleby napływowe pochodzenia rzecznego nazwał Flussmarschboden, natomiast pochodzenia morskiego - Seemarschboden (1857 r.). W gleboznawstwie polskim, nazwa marsze została zastosowana wyłącznie do mad morskich.

Marsze nie są wyróżniane w najnowszej, V Systematyce Gleb Polski (2011 r.).

Literatura[edytuj]