Matej Kazijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Matej Kazijski
Матей Казийски
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 września 1984
Sofia
Wzrost 202 cm
Pozycja przyjmujący
Informacje klubowe
Klub Al Arabi Ad-Dauha
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
1998–2002 Slawia Sofia
2002–2004 Łukoil Neftochimik Burgas
2004–2005 Slawia Sofia
2005–2007 Dinamo Moskwa
2007–2013 Itas Diatec Trentino
2013–2014 Ar-Rajjan SC
2013–2014 Halkbank
2014 Al Rayyan
2014–2015 Itas Diatec Trentino
2015–2018 JTEKT Stings
2016 Itas Diatec Trentino
2018 Stocznia Szczecin
2018–2019 Calzedonia Werona
2019 Al Arabi Ad-Dauha
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Bułgaria
Mistrzostwa świata
Brąz Japonia 2006 drużynowo
Mistrzostwa Europy
Brąz Turcja 2009 drużynowo

Matej Ilianow Kazijski, bułg. Матей Илианов Казийски (ur. 23 września 1984 w Sofii[1]) – siatkarz reprezentacji Bułgarii, grający na pozycji przyjmującego. Powołanie do kadry narodowej otrzymał w 2003 roku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Swoją siatkarską karierę rozpoczął w 1995 roku, gdy miał 11 lat dołączył do klubu VC Skania Sofia. Później przeniósł się do Slawii Sofia, gdzie występował do 21 roku życia. Po przekroczeniu dolnej granicy wieku, w jakim federacja bułgarska pozwala zawodnikom na opuszczanie kraju, Kazijski zasilił szeregi niezwykle silnego rosyjskiego zespołu Dinama Moskwa, otrzymując bardzo wysoki kontrakt. Interesowało się nim wiele silnych klubów, a przede wszystkim włoska Lube Banca Macerata. Na początku swojej kariery podpisał dożywotni kontrakt z jednym z bułgarskich klubów – Sławią Sofią. Ojcem Kazijskiego jest były siatkarz, brązowy medalista mistrzostw Europy z 1981 roku, a także menadżer bułgarskiej reprezentacji – Ilijan Kazijski. Były rekordzista najszybszego serwisu – 132 km/h[2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kazijski regularnie występował w juniorskich reprezentacjach Bułgarii. Pierwszą wielką imprezą jaką wygrał, było mistrzostwo juniorów państw bałkańskich w 2003 roku. W 2003 roku zdobył brązowy medal mistrzostw świata U-21 rozgrywanych w Iranie, jak dotąd był to największy sukces w historii w juniorskiej bułgarskiej siatkówki. Został również najlepiej atakującym zawodnikiem turnieju. W 2004 wraz z reprezentacją Bułgarii zajął 4. miejsce w Lidze Światowej, a mimo młodego wieku wybrano go najlepiej serwującym zawodnikiem. Kolejnym sukcesem siatkarza było zdobycie brązowego medalu na MŚ 2006 w Japonii. Podczas mundialu został wybrany najlepiej serwującym siatkarzem, a także nominowano go do nagrody MVP. Został również wybrany do "szóstki" roku 2006 na świecie. W 2007 roku, sezon reprezentacyjny nie był zbyt udany dla Kazijskiego. Reprezentacja Bułgarii awansowała do finałów Ligi Światowej, jednak w Katowicach zajęła dopiero 5. miejsce. Mistrzostwa Europy w 2007 roku, rozgrywane w Rosji, także nie był udane. Bułgaria od początku turnieju nie radziła sobie ze słabszymi rywalami, w wyniku czego, zajęła odległe 8. miejsce. Po mistrzostwach Europy w 2007 władze FIVB przyznały reprezentacji Bułgarii dziką kartę, dzięki której znaleźli się w turnieju Pucharu Świata. Kazijski wraz z reprezentacją zajął w Japonii 3. miejsce, które dało awans do igrzysk olimpijskich. Bułgarzy, w turnieju pokonali reprezentację Rosji po zaciętej walce 3:2. Razem z reprezentacją Bułgarii wystąpił podczas igrzysk olimpijskich w 2008 roku w Pekinie. Bułgaria zajęła 5. miejsce. Z turnieju odpadła w ćwierćfinale, po zaciętym meczu, przegranym z reprezentacją Rosji 1:3. W Lidze Światowej 2009 Bułgarzy wypadli słabo, w swojej grupie eliminacyjnej zajęli dopiero 3. miejsce. Kazijski wraz z odmłodzoną reprezentacją Bułgarii sięgnął po brązowy medal mistrzostw Europy w 2009 r. rozgrywanych w tureckim Izmirze. Bułgaria pokonała w meczu o 3. miejsce reprezentację Rosji 3:0[3]. Dzień wcześniej przegrała półfinał z Polską 0:3. Na zakończenie 2009 r. siatkarska reprezentacja Bułgarii została wybrana najlepszą drużyną roku w Bułgarii.

11 czerwca 2012 r. zrezygnował z gry w reprezentacji, mimo awansu na igrzyska olimpijskie w Londynie. Kazijski odszedł razem z trenerem Radostinem Stojczewem. Cała sytuacja jest związana z zamieszaniem w Bułgarskim Związku Piłki Siatkowej, złym zarządzaniem środkami finansowymi i niewywiązywaniem się przez federację ze swoich zobowiązań wobec trenerów i zawodników[4].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

sezon 2005/2006[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2005/2006 Dynamo zostało mistrzem kraju, a także awansowało do Final Four Ligi Mistrzów Siatkarzy, lecz nie udało się zdobyć we Włoszech medalu. Matej Kazijski w sezonie 2005/2006 dokonał niezwykłej rzeczy, kiedy to w meczu gwiazd rosyjskiej Superligi wystąpił w konkursie na najlepszy wyskok. Ku zaskoczeniu wielu kibiców i ekspertów siatkarskich, młody Bułgar doskoczył ręką do wysokości 379 cm[potrzebny przypis]. Imponuje również ogromną siłą i motoryką w ataku, a także niezwykle mocną i skuteczną zagrywką. Dzięki takimi umiejętnościami zaliczany jest do najlepszych i najwszechstronniejszych siatkarzy młodego pokolenia.

Kazijski w trakcie rozgrzewki.

sezon 2006/2007[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2006/2007 dla Kazijskiego rozpoczął się niezwykle efektywnie, wraz z Dynamem zdobył Puchar Rosji, podczas, którego został uznany najbardziej wartościowym zawodnikiem (MVP). Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej (CEV) wybrała go najlepszym siatkarzem Europy 2006. Zajął 3. miejsce w Lidze Mistrzów i został wybrany najlepiej serwującym zawodnikiem turnieju, choć moskiewskiej drużynie nie udało się zdobyć Mistrzostwa Rosji, Bułgar został wybrany najlepszym zawodnikiem w Superlidze, sezonu 2006/2007 – nagroda im. A. Kuzniecowa.

sezon 2007/2008[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2007/2008 jest zawodnikiem klubu Serie AItasu Diatec Trentino. Dzięki prezydentowi FIVB Rubenowi Acoście rozwiązał dożywotni kontrakt ze Slawią Sofia, który podpisał w wieku 18 lat. Razem z Itasem Diatec Trentino, zdobył najcenniejsze trofeum w Serie A – "Scudetto". Po sezonie, po raz drugi w karierze został wybrany najlepszym siatkarzem roku 2007 w Europie. Do tej niezwykle prestiżowej nagrody kandydowali Hiszpan Miguel Ángel Falasca oraz Serb Nikola Grbić.

sezon 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Kolejny sezon z drużyną Trentino w walce o mistrzostwo Włoch rozpoczął porażka w meczu o superpuchar Włoch. Drużynie nie powiodło się także w turnieju o puchar Włoch. Następnie wraz z Itasem Trentino odniósł zwycięstwo w Lidze Mistrzów, której Final Four rozgrywany był w Pradze. Trento pokonało w wielkim finale ekipę Iraklisu Saloniki 3:1, a Matej został wybrany MVP całego turnieju. 17 maja 2009 zdobył wicemistrzostwo Włoch, w finale ekipa Trento zmierzyła się z Coprą Nordmeccanica Piacenza, finał rozstrzygnął się w piątym meczu, wynikiem 3:2 na korzyść Piacenzy. Matej został uznany najlepszym siatkarzem roku 2009 w Bułgarii[5]

Kazijski i Stojczew po zdobyciu Klubowego Mistrzostwa Świata 2009

.

sezon 2009/2010[edytuj | edytuj kod]

Wraz z Trentino Matej zdobył klubowe mistrzostwo świata, a także został wybrany MVP i najlepiej atakującym zawodnikiem turnieju[6]. Włoski zespół pokonał w finale 3:0 PGE Skrę Bełchatów[7]. Po tym sukcesie wybrany do najlepszej drużyny świata 2009 roku według magazynu "L’Équipe"[8]. Zdobył również Puchar Włoch, w finale zespół z Trydentu pokonał Bre Bancę Lannutti Cuneo[9]. W meczu z Cuneo Matej zaserwował piłkę z prędkością 132 km/h[10]. Dzięki świetnej grze swojej i całego zespołu, Trentino obroniło tytuł najlepszej drużyny w Europie. Podczas turnieju finałowego rozgrywanego w dniach 1 maja–2 maja 2010 r. w Łodzi Kazijski wygrał siatkarską Ligę Mistrzów. W półfinale włoski zespół pokonał 3:1 słoweński ACH Volley Bled, a w finale rosyjskie Dinamo Moskwa 3:0[11]. Na zakończenie sezonu w Serie A Trento zdobyło wicemistrzostwo Włoch. W finale – V-day, drużyna przegrała z Bre Banca Lannutti Cuneo 3:1. W tym sezonie o zdobyciu Scudetto zadecydował jeden mecz. Odbył się on 9 maja 2010 r. w Bolonii[12].

sezon 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

Kazijski po raz drugi z rzędu sięgnął z Trentino Volley po tytuł klubowego mistrza świata. W trakcie sezonu został również rozegrany mecz o Superpuchar Włoch, który Trentino przegrało z Bre Bancą Lannutti Cuneo. Po raz trzeci z rzędu wygrał Ligę Mistrzów, a na zakończenie turnieju został wybrany najlepszym atakującym siatkarzem Final Four.

Został mistrzem Włoch. Itas Diatec Trentino pokonał w finale rozgrywek Serie A Bre Banca Lannutti Cuneo 3:0.

Został wybrany najlepszym siatkarzem roku w Bułgarii.

sezon 2011/2012[edytuj | edytuj kod]

Razem z Trentino sięgnął po trzeci tytuł z rzędu Klubowego mistrza świata. Turniej odbywał się w Katarze w Dosze, a na jego zakończenie Kazijski został wybrany najlepiej serwującym siatkarzem. W listopadzie 2011 r. zdobył Superpuchar Włoch. Trentino Volley pokonało Bre Bancę Lannutti Cuneo 3:1, a mecz został rozegrany w Cagliari[13]. 19 lutego 2012 r. po raz drugi w karierze zdobył puchar Włoch. W finale Trentino pokonało Lube Bance Marche Maceratę 3:2[14]. W dniach 17-18 marca 2012 r. Trentino Volley po raz czwarty w historii wystąpiło w Final Four Ligi Mistrzów. Tym razem Matej razem z drużyną wywalczył brązowe medale[15].

22 kwietnia 2012 r. został wicemistrzem Włoch. W finale Trentino Volley przegrało 3:2 z Lube Bance Marche Maceratą, która zdobyła Scudetto[16].

La Gazzetta dello Sport opublikowała, że Kazijski zaserwował piłkę z szybkością 132 km/h, co jest nieoficjalnym rekordem świata[17].

Został wybrany najlepszym przyjmującym plebiscytu Volleyball Globe 2012[18].

sezon 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2012 Trentino Volley po raz czwarty zdobyło złoty medal Klubowych Mistrzostw Świata, wygrywając w finale 3:0 z brazylijskim Sada Cruzeiro Vôlei. Po raz trzeci w historii Matej zdobył Puchar Włoch. Turniej finałowy odbywał się w dniach 26-30 grudnia 2012 w Assago[19]. 12 maja 2013 po raz trzeci w historii zdobył złoty medal mistrzostw Włoch. Od 16 do 31 maja 2013 występował w katarskiej drużynie Al-Rayyan podczas rozgrywek o puchar Emira[20]. Razem z katarską drużyną zdobył złoty medal turnieju. W lipcu 2013 poinformował, że opuszcza włoski klub. Razem z trenerem Radostinem Stojczewem wybrał ofertę z Aroma 1. Lig z drużyny Halkbank Ankara[21]. Po raz kolejny został najlepszym przyjmującym według plebiscytu Volleyball Globe 2013[22].

sezon 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Od 1 lipca 2013 broni barw tureckiego Halbanku Ankara. Na początku sezonu zdobył superpuchar Turcji dzięki wygranej z Arkasem Izmir, a na zakończenie tego spotkania został wybrany MVP[23]. Następnie zdobył srebrny medal Ligi Mistrzów w final four rozgrywanym 22-23 marca 2014 w Ankarze, a na zakończenie tego turnieju został wybrany najlepiej przyjmującym siatkarzem[24]. W kwietniu 2014 Halkbank triumfował w rozgrywkach o puchar Turcji[25]. Matej wystąpił również w finale Aroma 1. Lig. Drużyna z Ankary pokonała w czterech meczach Fenerbahçe Stambuł i zdobyła złoty medal mistrzostw Turcji[26]. Po zakończeniu sezonu został ponownie wypożyczony do katarskiego Al-Rayyan, który zdobył srebrny medal Klubowych Mistrzostw Świata rozgrywanych w Brazylii w Belo Horizonte. Kazijski dostał także nagrodę indywidualną dla najlepszego przyjmującego turnieju[27].

sezon 2014/15[edytuj | edytuj kod]

Po sezonie przerwy ponownie wrócił do włoskiej Serie A i występuje w Trentino Volley[28].

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Juniorów Państw Bałkańskich:

  • Gold medal with cup.svg 2003

Mistrzostwa Świata Juniorów:

  • Bronze medal world centered-2.svg 2003

Mistrzostwa Świata:

Puchar Świata:

Mistrzostwa Europy:

Memoriał Huberta Jerzego Wagnera:

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwo Bułgarii:

  • Silver medal with cup.svg 1999
  • Bronze medal with cup.svg 2005

Puchar Bułgarii:

  • Simple gold cup.svg 2004

Puchar Rosji:

  • Simple gold cup.svg 2006

Mistrzostwo Rosji:

Liga Mistrzów:

Mistrzostwo Włoch:

Klubowe Mistrzostwa Świata:

Puchar Włoch:

Superpuchar Włoch:

  • Simple gold cup.svg 2011

Superpuchar Turcji:

  • Simple gold cup.svg 2013

Puchar Turcji:

  • Simple gold cup.svg 2014

Mistrzostwo Turcji:

Puchar CEV:

Mistrzostwo Japonii:

  • Bronze medal with cup.svg 2017

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. profil siatkarza na stronie sports-reference (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-04-17].
  2. Sportowe rekordy prędkości (pol.). sport4fans.pl. [dostęp 2015-06-24].
  3. sports.pl: Bułgaria wywalczyła brązowy medal. [dostęp 13 września 2009].
  4. Kazijski i Stojczew odchodzą z reprezentacji (pol.). siatka.org. [dostęp 2012-06-12].
  5. Wojciech Lehmann: Kazijski siatkarzem roku w Bułgarii. 9 kwietnia 2010. [dostęp 2016-04-17].
  6. KMŚ: polscy siatkarze w elitarnym gronie. 8 listopada 2009. [dostęp 2016-04-17].
  7. Skra klubowym wicemistrzem świata. sportowefakty.wp.pl, 2009-11-08. [dostęp 2016-04-17].
  8. Kurek i Pliński w szóstce roku 2009 według L'Equipe. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 5 stycznia 2010].
  9. Łukasz Żygadło z Pucharem Włoch!. sportowefakty.wp.pl, 31 stycznia 2010. [dostęp 2016-04-17].
  10. nicesport.pl: Przed Final Four Ligi Mistrzów: Trentino BetClic pod lupą. 2010-04-08. [dostęp 2016-04-17].
  11. Trento wygrywa Ligę Mistrzów. siatka.org, 2 maja 2010. [dostęp 2016-04-17].
  12. Cuneo mistrzem Włoch!. siatka.org, 9 maja 2010. [dostęp 2016-04-17].
  13. Trentino Volley po raz pierwszy w historii zdobyło Superpuchar Włoch (pol.). siatka.org, 1 listopada 2011. [dostęp 2016-04-17].
  14. Trentino Volley zdobywa Puchar Włoch (pol.). siatka.org. [dostęp 19 marca 2012].
  15. Trentino Volley trzecią drużyna Final Four Ligi Mistrzów 2012 (pol.). wp.pl. [dostęp 19 marca 2012].
  16. Macerata zdobywa Scudetto (pol.). siatka.org. [dostęp 23 kwietnia 2012].
  17. Kazijski zaserwował piłkę najszybciej na świecie (ang.). volleywood.net. [dostęp 15 maja 2012].
  18. Volleyball Globe 2012 (wł.). volleyball.it. [dostęp 2013-04-06].
  19. Trentino zdobywcą pucharu Włoch (pol.). przegladligowy.com. [dostęp 2013-04-06].
  20. Kazijski zagra w Al-Rayyan (pol.). siatka.org. [dostęp 2013-05-12].
  21. To już koniec wielkiego Trentino? Kazijski i Stojczew oficjalnie opuszczają Włochy! (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2013-07-01. [dostęp 2016-04-17].
  22. Volleyball Globe Italia: I vincitori 2012/13 (wł.). volleyball.it. [dostęp 2013-07-18].
  23. Superpuchar Turcji dla Halkbanku Ankara (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-01-03].
  24. Relentless Belogorie BELGOROD prolong Russian supremacy (ang.). cev.lu. [dostęp 2014-03-23].
  25. Halkbank Ankara z pucharem Turcji (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-05-11].
  26. Halkbank Ankara mistrzem kraju (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-05-11].
  27. Klubowe Mistrzostwa Świata 2014-nagrody indywidualne (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-05-11].
  28. Matey Kaziyski Joins Stoytchev & Zygadlo (ang.). volleywood.net. [dostęp 2014-07-21].
  29. 5 miejsce Kazijskiego w plebiscycie na najlepszego sportowca roku w Bułgarii. [dostęp 26 grudnia 2009].
  30. sportowefakty.wp.pl: Matej Kazijski po raz trzeci siatkarzem roku w Bułgarii. [dostęp 2016-04-17].
  31. sport.pl: Kazijski mężczyzną roku w Bułgarii. [dostęp 4 grudnia 2010].
  32. Matej Kazijski najlepszym siatkarzem roku 2011 w Bułgarii (ang.). cev.lu. [dostęp 2012-05-09].
  33. Matej Kazijski po raz kolejny najlepszym siatkarzem w Bułgarii (pol.). siatka.org. [dostęp 2013-03-02].