Nikola Grbić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nikola Grbić
Никола Грбић
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 września 1973
Zrenjanin

Wzrost

195 cm

Pozycja

rozgrywający

Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst.
1995–2010  Serbia
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2014–2015 Sir Safety Perugia
2015–2019 Serbia
2016–2019 Calzedonia Werona
2019–2021 ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
2021–2022 Sir Safety Perugia
2022– Polska[1]
Nikola Grbiċ zawodnikiem Copra Berni Piacenza
Nikola Grbiċ zawodnikiem Itasu Diatec Trentino
Nikola Grbiċ trenerem reprezentacji Serbii
Nikola Grbić na spotkaniu z kibicami przed Meczem Gwiazd – Pożegnanie Pawła Zagumnego w katowickim Spodku, 11 września 2016

Nikola Grbiċ (srb.Никола Грбић) (ur. 6 września 1973 w Zrenjaninie[2]) – serbski siatkarz, grający na pozycji rozgrywającego. Wielokrotny reprezentant Serbii. Od 12 stycznia 2022 selekcjoner reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn.

Jego ojciec Miloš (ur. 1943) w reprezentacji Jugosławii rozegrał 193 meczów. Był aktywnym siatkarzem w latach 1960-1982. Zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Europy 1975 w Belgradzie. Po zakończeniu kariery przez długi czas był trenerem młodzieżowego klubu z Kleku, gdzie był także nauczycielem, a następnie dyrektorem. Został zasłużonym sportowcem Jugosławii. Jest laureatem Orderu Zasługi dla Ludu ze Srebrnym Wiankiem w 1975 roku. Zmarł 16 września 2008 roku w Wojskowej Akademii Medycznej w Belgradzie[3].

15 lipca 2006 roku poślubił swoją żonę Stanislave, z którą ma synów Matija (ur. 2007) i Miloša (ur. 2010)[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest młodszym bratem także utytułowanego siatkarza reprezentacji Serbii – Vladimira Grbicia. Wybrany do najlepszej drużyny świata 2009 według magazynu "L'Équipe"[5]. W okresie 2009 do 2013 reprezentant włoskiego klubu Bre Banca Lannutti Cuneo, po sezonie 2011/12 przedłużył umowę z klubem o kolejne dwa lata[6]. W październiku 2013 podpisał kontrakt z rosyjskim klubem Zenit Kazań, w którym występował do zakończenia kariery sportowej w 2014 roku.

Karierę reprezentacyjną zakończył po Mistrzostwach Świata w 2010 we Włoszech, na których zdobył brązowy medal[7].

Po zdobyciu Mistrzostwa Rosji w 2014 został trenerem włoskiej drużyny Sir Safety Perugia[8][9][10][11], którą prowadził przez sezon 2014/2015[12]. Od lutego 2015 do sierpnia 2019 roku był trenerem reprezentacji Serbii.

W 2016 roku został wprowadzony do Volleyball Hall of Fame[13][14].

20 maja 2019 został szkoleniowcem polskiego klubu sportowego Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle[15]. Z pełnionej funkcji zrezygnował 17 maja 2021[16]. Również ponownie był trenerem włoskiego klubu Sir Safety Perugia[17]. 12 stycznia 2022 został selekcjonerem reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn[1].

Przebieg kariery siatkarskiej[edytuj | edytuj kod]

Lata Kluby
1987–1990 Gik Banat
1990–1994 OK Vojvodina Nowy Sad
1994–1995 Włochy Gabeca Galatron Montichiari
1995–1996 Włochy TNT Traco Catania
1996–1997 Włochy Gabeca Fad Montichiari
1997–1999 Włochy Alpitour Cuneo
1999–2000 Włochy Sisley Treviso
2000–2003 Włochy Asystel Milano
2003–2007 Włochy Copra Berni Piacenza
2007–2009 Włochy Itas Diatec Trentino
2009–2013 Włochy Bre Banca Lannutti Cuneo
2013–2014 Rosja Zenit Kazań

Sukcesy zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

klubowe[edytuj | edytuj kod]

Puchar Serbii i Czarnogóry:

  • złoto 1992, 1994

Mistrzostwo Serbii i Czarnogóry:

  • złoto 1992, 1993, 1994

Superpuchar Serbii i Czarnogóry:

  • złoto 1993

Superpuchar Europy:

  • złoto 1997, 1999

Puchar Europy Zdobywców Pucharów:

Mistrzostwo Włoch:

Puchar Włoch:

Liga Mistrzów:

Puchar CEV:

Puchar Top Teams:

Superpuchar Włoch:

  • złoto 2010

Mistrzostwo Rosji:

reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

z reprezentacją Jugosławii

Mistrzostwa Europy:

Igrzyska Olimpijskie:

Mistrzostwa Świata:

Puchar Wielkich Mistrzów:

z reprezentacją Serbii i Czarnogóry

Liga Światowa:

Puchar Świata:

Mistrzostwa Europy:

z reprezentacją Serbii

Liga Światowa:

Mistrzostwa Świata:

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

klubowe[edytuj | edytuj kod]

Superpuchar Polski:

Puchar Polski:

Liga polska:

Liga Mistrzów:

Puchar Włoch:

Liga włoska:

reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

z reprezentacją Serbii

Liga Światowa:

Mistrzostwa Europy:

z reprezentacją Polski

Liga Narodów:

Mistrzostwa Świata:

Mistrzostwa Europy:

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Telewizja Polska S.A, Koniec sagi! Wiemy, kto zostanie trenerem Polaków, sport.tvp.pl, 12 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-12] (pol.).
  2. Video interview with: Nikola Grbic (SRB setter) by Andrea Zorzi, inside.volleycountry, dostęp lipiec 2008 (ang.)
  3. IN MEMORIAM: Miloš Grbić. novosti.rs. (serb.).
  4. Nikola Grbić pięknie mówi o ukochanej żonie! Te słowa chwytają za serce. sport.se.pl. (pol.).
  5. Kurek i Pliński w szóstce roku dziennika L'Equipe. [dostęp 2010-01-09].
  6. piemontevolley.it, RINNOVO CONTRATTUALE PER NIKOLA GRBIC, dostęp 2012-05-04 (wł.)
  7. reprezentacja.net: Jeden z najlepszych żegna się z kadrą.. [dostęp 2010-10-10].
  8. Nikola Grbić trenerem Perugii, plusliga.pl, dostęp 09 maja 2014
  9. Perugia: L'Assessore ufficializza... Grbic allenatore VIDEO, volleyb@ll.it. volleyball.it. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-03)]., dostęp 09 maja 2014 (wł.)
  10. Mercato A1 maschile 2014/15, volleyb@ll.it. volleyball.it. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-03)]. (wł.).
  11. Мајстор Никола Грбић: Одлазим као шампион, zurnal.rs, dostęp 10 maja 2014 (serb.)
  12. Sir Safety Perugia znalazła następcę trenera Nikoli Grbicia, sportowefakty.pl, dostęp 23 maja 2015
  13. Nikola Grbić, volleyhall.org, (ang.)
  14. Nikola Grbic's International Volleyball Hall of Fame Induction Speech, youtube.com, (ang.)
  15. zaksa.pl: MISTRZ OLIMPIJSKI W ZAKSIE. [dostęp 2019-05-20].
  16. Wiadomości: Nikola Grbić odchodzi z ZAKSY, Strefa Siatkówki – Mocny Serwis, 17 maja 2021 [dostęp 2021-05-17] (pol.).
  17. Telewizja Polska S.A, Po wygraniu Ligi Mistrzów trener opuszcza ZAKSĘ, sport.tvp.pl, 17 maja 2021 [dostęp 2021-05-17] (pol.).
  18. siatka.org: Cuneo mistrzem Włoch!. [dostęp 2010-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-03)].
  19. siatka.org: Bre Banca Lannuti Cuneo zdobywcą Pucharu CEV. [dostęp 2010-03-28].
  20. Leon poprowadził drużynę do trofeum. Dwa oblicza finału. sportowefakty.wp.pl. (pol.).
  21. Scudetto nie dla Leona i Grbicia. Cucine Lube z trzecim z rzędu tytułem. sport.onet.pl. (pol.).
  22. LN M: Reprezentacja Polski najlepsza w Lidze Narodów 2023!. siatka.org. (pol.).
  23. LN M: Brąz dla Polaków, bez straty seta z Włochami. siatka.org. (pol.).
  24. MŚ M: Polacy wicemistrzami świata, Włosi ze złotem!. siatka.org. (pol.).
  25. Oto trener roku! Doprowadził Polaków do łez. Przed Nikolą Grbiciem ostatnia misja. przegladsportowy.onet.pl. (pol.).