Maurits Coppieters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maurits Coppieters
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 maja 1920
Sint-Niklaas

Data i miejsce śmierci

11 listopada 2005
Deinze

Zawód, zajęcie

polityk, nauczyciel, prawnik

Alma Mater

Uniwersytet Gandawski

Stanowisko

poseł do Izby Reprezentantów (1965–1971), senator (1971–1979), poseł do Parlamentu Europejskiego I kadencji (1979–1981)

Partia

Unia Ludowa

Maurits Coppieters (ur. 14 maja 1920 w Sint-Niklaas, zm. 11 listopada 2005 w Deinze[1]) – belgijski polityk, nauczyciel i prawnik, parlamentarzysta krajowy i europejski, senator.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od dwunastego roku życia działał w ruchu skautowym, zaś podczas drugiej wojny światowej ukrywał się przed pracami przymusowymi. Od 1938 do 1942 studiował historię na Uniwersytecie Gandawskim. W 1970 obronił doktorat z prawa, a w 1983 uzyskał magisterium ze studiów wschodnioeuropejskich na Uniwersytecie Gandawskim. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel w szkołach w Ronse, Antwerpii, Deinze i Gandawie; w ostatniej był wicedyrektorem. Od 1970 praktykował jako prawnik w Dendermonde. Był też komisarzem ruchu skautowego VVKS i członkiem redakcji pisma „Jeugdlinie”. Opublikował także liczne książki[2]

Wstąpił do Unii Ludowej, należał do jej progresywnego skrzydła. Od 1965 do 1971 kierował powiązanym z partią stowarzyszeniem Vlaamse Volksbeweging. Był radnym miejscowości Sint-Amandsberg (część Gandawy; 1964–1968), Nieuwkerken-Waas (1970–1976) i Sint-Niklaas (1976–1982). W latach 1965–1971 poseł do Izby Reprezentantów, a następnie do 1979 senator[2]. Od 1971 do 1979 zasiadał w radzie kulturowej Regionu Flamandzkiego, od czerwca 1977 do kwietnia 1979 był jej przewodniczącym[3]. W 1979 wybrano go posłem do Parlamentu Europejskiego, gdzie należał do władz Technicznej Grupy Niezależnych. 11 lutego 1981 zrezygnował z mandatu i wycofał się z bieżącej polityki[4]. Od 1984 do 1986 kierował archiwum flamandzkich nacjonalistów ADVN, zaś od 1983 do 1989 – pozarządową organizacją na rzecz rozwoju (NCOS). W 1989 wystąpił z Unii Ludowej oskarżając ją o nierealizowanie własnych celów w koalicji; w 1996 założył wraz z socjalistycznym politykiem Norbertem De Batselierem stowarzyszenie Sienjaal[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Marią Van Boven, miał troje dzieci. Zmarł wskutek nowotworu gardła[1]. W 2007 założono fundację jego imienia Centre Maurits Coppieters, zajmującą się promocją samorządności i lokalnych społeczności. Dwa lata później wydała ona poświęconą mu publikację[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Maurice Coppieters overleden (niderl.). nieuwsblad.be, 13 listopada 2005. [dostęp 2021-04-14].
  2. a b c Coppieters, Maurits (niderl.). Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging. [dostęp 2021-04-14].
  3. Maurits Coppieters (niderl.). vlaamsparlement.be. [dostęp 2021-04-14].
  4. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. europarl.europa.eu. [dostęp 2021-04-14].
  5. Maurits Coppieters. Het laatste jaar van de klaproos (niderl.). advn.be. [dostęp 2021-04-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]