Maylis de Kerangal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maylis de Kerangal
Ilustracja
Maylis de Kerangal, 2016
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1967
Tulon
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki literatura
Nagrody

Prix Médicis

Maylis de Kerangal (ur. 16 czerwca 1967 w Tulonie) – francuska pisarka, laureatka Prix Médicis.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 16 czerwca 1967 w Tulonie, a wychowała się w Hawrze[1]. Studiowała historię, filozofię i etnografię w Rouen i Paryżu[2][3]. Po studiach pracowała w wydawnictwie Gallimard Jeunesse[4]. Podczas rocznego pobytu w Stanach Zjednoczonych w 1997 roku zaczęła pracę nad debiutancką powieścią Je marche sous un ciel de traîne[4]. Po powrocie do Paryża została absolwentką École des hautes études en sciences sociales[4] i związała się z magazynem „Inculte”[1][4].

Zadebiutowała w 2000 roku[2] i wkrótce poświęciła się karierze literackiej[4], łącząc ją z pracą w wydawnictwie Éditions du Baron Perché[2], które sama założyła[1]. Przełomem w jej karierze była powieść Naissance d’un pont (2010)[2], która opisuje bezcelowy projekt budowy sześciopasowego mostu w fikcyjnym mieście amerykańskim, wymyślony przez aroganckiego polityka[3]. Dzieło zostało wyróżnione nagrodami Prix Médicis, Prix Franz-Hassel[2][4] oraz Premio Gregor von Rezzori[2]. Z kolei powieść Reperować żywych, która opisuje dobę, podczas której przeszczep serca młodego surfera może uratować życie kobiety w średnim wieku, sprzedała się w ponad 250 tys. egzemplarzy[3]. Dzieło przyniosło autorce nagrody Grand Prix RTL Lire, Prix Orange du Livre, Prix Relay[2] oraz Wellcome Book Prize[3], a dziennik „Le Figaro” nazwał Kerangal „nowym fenomenem literackim”[4]. Powieść doczekała się dwóch adaptacji teatralnych, z kolei w 2016 roku została zekranizowana przez Katell Quillévéré[3] pod tytułem Podarować życie[5], z Taharem Rahimem i Emmanuelle Seigner w rolach głównych[3].

Mieszka w Paryżu[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • 2000: Je marche sous un ciel de traîne[1]
  • 2003: La Vie voyageuse[1]
  • 2008: Corniche Kennedy[1]
  • 2010: Naissance d’un pont[2]
  • 2012: Tangente vers l’est[1]
  • 2014: Reparer les vivants, wyd. pol.: Reperować żywych. Krystyna Arustowicz (tłum.). Wydawnictwo Literackie, 2015. ISBN 978-83-08-05535-9.
  • 2016: Un chemin de table[2]
  • 2018: Un monde à portée de main[1]

Opowiadania[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: Ni fleurs ni couronnes[1]
  • 2006: Dans les rapides[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Maylis de Kerangal, Biblioteka Narodowa Francji, 2017 [dostęp 2020-12-31] (fr.).
  2. a b c d e f g h i j Maylis de Kerangal, Internationales Literaturfestival Berlin [dostęp 2020-12-31] (ang.).
  3. a b c d e f Claire Armitstead, ‘What is a heart? You have an organ in your body and you have a symbol of love’, The Guardian, 28 kwietnia 2017 [dostęp 2020-12-31] (ang.).
  4. a b c d e f g Cody Delistraty, Maylis de Kerangal: France’s Unlikely Literary Rebel, The Millions, 13 czerwca 2016 [dostęp 2020-12-31] (ang.).
  5. Film "Podarować życie", Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych w Olsztynie [dostęp 2020-12-31] (pol.).