Melanitta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melanitta[1]
Boie, 1822[2]
Przedstawiciel rodzaju – uhla pstrodzioba (M. perspicillata)
Przedstawiciel rodzaju – uhla pstrodzioba (M. perspicillata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina kaczki
Plemię Mergini
Rodzaj Melanitta
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Melanittarodzaj ptaków z rodziny kaczkowatych (Anatidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej i Eurazji[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 43-58 cm, rozpiętość skrzydeł 78-99 cm, masa ciała 861-2104 g[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: μελας melas, μελανος melanos – „czarny” oraz νηττα nētta – „kaczka”[9]. Alternatywne nazwy: Melanonetta[10], Melanetta[11].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Anas fusca Linnaeus

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7][12]:

Część systematyków wyróżnia jeszcze z M. (f.) deglandi (uhla garbonosa), takson wyodrębniany z M. fucsa[13][14].

Uwagi

  1. Greckie οιδημα oidēma – „guz, obrzęk”.
  2. Greckie μακρος makros – „wielki”; ῥαμφος rhamphos – „dziób”.
  3. Greckie πελιος pelios – „czarny i niebieski, posiniaczony”; νηττα nētta – kaczka.
  4. Greckie φαιος phaios – „ciemny, brązowy”; νηττα nētta – kaczka.

Przypisy

  1. Melanitta, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. Boie. Ueber Classification, infonderheit der europäischen Vögel. „Isis von Oken”. 10-11, s. kol. 564, 1822 (niem.). 
  3. J. Fleming: The philosophy of zoology, or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edynburg: Hurst, Robinson & Co., 1822, s. 260. (ang.)
  4. R.-P. Lesson: Manuel d'ornithologie, ou, Description des genres et des principales especes d'oiseaux. T. 2. Paryż: Roret, Libraire, rue Hautefeuille, au Coin de Celle du Battoir, 1828, s. 414. (fr.)
  5. J. J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt : Erster Theil welcher die Vogelsäugethiere und Vögel nebst Andeutung der Entstehung der letzteren aus Amphibien enthält. Darmstadt: In commission bei Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 107, 196. (niem.)
  6. W. Stone. Some Changes in the Current Generic Names of North American Birds. „The Auk”. 24, s. 198, 1907 (ang.). 
  7. 7,0 7,1 Frank Gill, David Donsker: Screamers, ducks, geese & swans (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-06-14].
  8. Carles Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 622-623. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  9. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-06-14]. (ang.)
  10. C. J. Sundevall: Methodi naturalis avium disponendarum tentamen: försök till fogelklassens naturenliga uppställnung. Sztokholm: Samson & Wallin, 1872, s. 149. (szw.)
  11. G. R. Gray: A list of the genera of birds : with their synonyma an indication of the typical species of each genus. [Londyn]: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 75. (ang.)
  12. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Mergini Rafinesque, 1815 (wersja: 205-02-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-06-14].
  13. 13,0 13,1 George Sangster, J. Martin Collinson, Andreas J. Helbig, Alan G. Knox, David T. Parkin. Taxonomic recommendations for British birds: third report. „Ibis”. 147, s. 821-826, 2005. DOI: 10.1111/j.1474-919x.2005.00483.x (ang.). 
  14. 14,0 14,1 Collinson, M., D. T. Parkin, A. G. Knox, G. Sangster, A. J. Helbig. Species limits within the genus Melanitta, the scoters. „British Birds”. 99, s. 183-201, 2006 (ang.). Cytat: Kompletna lista ptaków świata (Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego). 
  15. George Sangster. Acoustic differences between the scoters Melanitta nigra nigra and M. n. americana. „The Wilson Journal of Ornithology”. 121 (4), s. 696-702, 2009 (ang.).