Melanitta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melanitta[1]
Boie, 1822[2]
Przedstawiciel rodzaju – uhla pstrodzioba (M. perspicillata)
Przedstawiciel rodzaju – uhla pstrodzioba (M. perspicillata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina kaczki
Plemię Mergini
Rodzaj Melanitta
Typ nomenklatoryczny

Anas fusca Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Melanittarodzaj ptaka z podrodziny kaczek (Anatinae) w rodzinie kaczkowatych (Anatidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej i Eurazji[10].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 43–58 cm, rozpiętość skrzydeł 78–99 cm; masa ciała 861–2104 g[11].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Melanitta (Melanonetta, Melanetta): gr. μελας melas, μελανος melanos – czarny; νηττα nētta – kaczka[12].
  • Oidemia: gr. οιδημα oidēma – guz, obrzęk[13]. Gatunek typowy: Anas nigra Linnaeus, 1758.
  • Ania: gr. ανια ania – smutek, żal (tj. w żałobie, czarny)[14]. Gatunek typowy: Anas nigra Linnaeus, 1758.
  • Macroramphus: gr. μακρος makros – wielki; ῥαμφος rhamphos – dziób[15]. Gatunek typowy: Anas perspicillata Linnaeus, 1758.
  • Pelionetta: gr. πελιος pelios – czarny i niebieski, posiniaczony; νηττα nētta – kaczka[16]. Gatunek typowy: Anas perspicillata Linnaeus, 1758.
  • Phaeonetta: gr. φαιος phaios – ciemny, brązowy; νηττα nētta – kaczka[17]. Gatunek typowy: Anas fusca Linnaeus, 1758.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[18]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Melanitta, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. Boie. Ueber Classification, infonderheit der europäischen Vögel. „Isis von Oken”. 10-11, s. kol. 564, 1822 (niem.). 
  3. J. Fleming: The philosophy of zoology, or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edynburg: Hurst, Robinson & Co., 1822. (ang.)
  4. J.F. Stephens: Oidemia. Scoter.. W: G. Shaw: General zoology, or Systematic natural history. Cz. 12: Aves. London: Printed for G. Kearsley, 1824, s. 212. (ang.)
  5. R.-P. Lesson: Manuel d’ornithologie, ou, Description des genres et des principales especes d’oiseaux. T. 2. Paris: Roret, Libraire, rue Hautefeuille, au Coin de Celle du Battoir, 1828, s. 414. (fr.)
  6. J.J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt: Erster Theil welcher die Vogelsäugethiere und Vögel nebst Andeutung der Entstehung der letzteren aus Amphibien enthält. Darmstadt: In commission bei Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 107, 196. (niem.)
  7. G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 75. (ang.)
  8. C. J. Sundevall: Methodi naturalis avium disponendarum tentamen: försök till fogelklassens naturenliga uppställnung. Sztokholm: Samson & Wallin, 1872, s. 149. (szw.)
  9. W. Stone. Some Changes in the Current Generic Names of North American Birds. „The Auk”. 24, s. 198, 1907 (ang.). 
  10. F. Gill & D. Donsker: Screamers, ducks, geese & swans (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2018-01-17].
  11. Carles Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 622-623. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  12. Jobling 2018 ↓, s. Melanitta.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Oidemia.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Ania.
  15. Jobling 2018 ↓, s. Macroramphus.
  16. Jobling 2018 ↓, s. Pelionetta.
  17. Jobling 2018 ↓, s. Phoeonetta.
  18. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Mergini Rafinesque, 1815 (wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-01-17].
  19. G. Sangster, J.M. Collinson, A.J. Helbig, A.G. Knox & D.T. Parkin. Taxonomic recommendations for British birds: third report. „Ibis”. 147, s. 821-826, 2005. DOI: 10.1111/j.1474-919x.2005.00483.x (ang.). 
  20. M. Collinson, D.T. Parkin, A.G. Knox, G. Sangster & A.J. Helbig. Species limits within the genus Melanitta, the scoters. „British Birds”. 99, s. 183-201, 2006 (ang.). Cytat: Kompletna lista ptaków świata (Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego). 
  21. G. Sangster. Acoustic differences between the scoters Melanitta nigra nigra and M. n. americana. „The Wilson Journal of Ornithology”. 121 (4), s. 696-702, 2009 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-01-17]. (ang.)