Mięsień zasłaniacz zewnętrzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mięsień zasłaniacz zewnętrzny na rycinie
Preparat kończyny dolnej z widocznym mięśniem zasłaniaczem zewnętrznym

Mięsień zasłaniacz zewnętrzny (ang. external obturator muscle, łac. musculus obturatorius externus) – mięsień kończyny dolnej człowieka należący do mięśni grupy zewnętrznej obręczy kończyny dolnej.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Mięsień ten rozpoczyna się na powierzchni zewnętrznej błony zasłonowej i jej granicach kostnych, a kończy się na dole krętarzowym kości udowej na jej tylnej powierzchni[1]. Zbiegające się włókna biegnące za kością udową i tworzące ścięgno końcowe można dojrzeć na preparacie rozciągając mięśnie bliźniaczy dolny i czworoboczny[2].

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Chociaż należy rozwojowo do grupy przywodzicieli uda, przywodzenie w stawie biodrowym nie jest jego główną funkcją. Przede wszystkim obraca on udo na zewnątrz, a także ustala staw biodrowy w płaszczyźnie strzałkowej[2].

Unerwienie i unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Mięsień jest unerwiony przez nerw zasłonowy ze splotu lędźwiowego (metamery L2-L4). Unaczynienie pochodzi od tętnicy zasłonowej i okalającej udo przyśrodkowej[2].

Zmienności[edytuj | edytuj kod]

Mięsień zasłaniacz zewnętrzny podlega licznym zmiennościom. U 33% ludzi stwierdzono obecność dodatkowego mięśnia pomiędzy przywodzicielem krótkim a najmniejszym. Pochodzi on z powierzchownych włókien mięśnia zasłaniacza zewnętrznego. Rozpoczyna się na górnej części dolnej gałęzi łonowej, skąd biegnie do dołu i bocznie. W połowie przypadków przyczepia się do przedniej powierzchni ścięgna przywodziciela najmniejszego. W pozostałych przypadkach kończy się na górnej części kresy grzebieniowej kości udowej[3]. Stwierdzono również częste występowanie dodatkowego pęczka włókien pochodzących od głównego brzuśca. Mięsień w wariancie "klasycznym", opisanym we wcześniejszych akapitach występuje jedynie w 20% przypadków[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael Schunke: Prometeusz Atlas anatomii człowieka. Wrocław: Med-Pharm Polska, 2017, s. 480. ISBN 978-83-7846-043-5.
  2. a b c Joanna Sokołowska-Pituchowa: Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: PZWL, 2011, s. 629. ISBN 978-83-200-4364-8.
  3. Nakamura, E; Masumi, S; Miura, M; Kato, S; Miyauchi, R (1992). "A supernumerary muscle between the adductors brevis and minimus in humans". Okajimas folia anatomica Japonica. 69 (2–3): 89–98 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1436954
  4. Yatsunami, M; Tai, T; Irie, Y; Ogawa, K; Miyauchi, R (2004). "A morphological study on the human obturator externus muscle with reference to anomalous muscle and anomalous fasciculus originating from the obturator externus muscle". Okajimas folia anatomica Japonica. 80 (5–6): 103–14 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15134328