Miłość w czasach zarazy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy powieści. Zobacz też: Miłość w czasach zarazy (film).
Miłość w czasach zarazy
El amor en los tiempos del cólera
Autor Gabriel García Márquez
Typ utworu powieść
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Bogota
Język język hiszpański
Data wydania 1985
Wydawca Editorial Oveja Negra
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1994
Wydawca Warszawskie Wydawnictwo Literackie „Muza”
Przekład Carlos Marrodán

Miłość w czasach zarazy (hiszp. El amor en los tiempos del cólera) – powieść Gabriela Garcíi Márqueza wydana w 1985 w Bogocie przez Editorial Oveja Negra; powieść na język polski przełożył Carlos Marrodán (1994).

Opis fabuły[edytuj]

W powieści splatają się wątki dotyczące jej głównych bohaterów: Ferminy Dazy, Florentina Arizy oraz doktora Juvenala Urbino. Młodzieńcza miłość Florentina Arizy do Ferminy Dazy przetrwała całe życie, aby u jego kresu znaleźć spełnienie. Początkowe „małżeństwo z rozsądku” Ferminy Dazy i doktora Juvenala Urbino, w ciągu całego życia zamienia się w więź małżeńską, której podstawą jest prawdziwa miłość. Fermina Daza w młodości odrzuciła Florentina Arizę jako człowieka nijakiego, który nie ma w sobie nic prócz uwielbienia dla niej. Obdarza go miłością na starość, kiedy jej mąż już nie żyje. Odkrywa wtedy na nowo dawnego narzeczonego i kocha już nie wspomnienie dawnych lat, ale człowieka, który pomaga jej znieść wdowieństwo i wejść ze spokojem w ostatnie lata życia, dzięki mądrości zgromadzonej przez kilkadziesiąt lat samotnego życia i przelotnych romansów.

Ekranizacja[edytuj]

W 2007 r. brytyjski reżyser Mike Newell zrealizował film fabularny na podstawie powieści, z Benjaminem Brattem, Javierem Bardemem i Giovanną Mezzogiorno w rolach głównych.

Zobacz też[edytuj]