Miłość w czasach zarazy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miłość w czasach zarazy
El amor en los tiempos del cólera
Autor

Gabriel García Márquez

Typ utworu

powieść

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Bogota

Język

język hiszpański

Data wydania

1985

Wydawca

Editorial Oveja Negra

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

1994

Wydawca

Warszawskie Wydawnictwo Literackie „Muza”

Przekład

Carlos Marrodán

Miłość w czasach zarazy (hiszp. El amor en los tiempos del cólera) – powieść Gabriela Garcíi Márqueza wydana w 1985 w Bogocie przez Editorial Oveja Negra; powieść na język polski przełożył Carlos Marrodán (1994).

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

W powieści splatają się wątki dotyczące jej głównych bohaterów: Ferminy Dazy, Florentina Arizy oraz doktora Juvenala Urbina. Młodzieńcza miłość Florentina Arizy do Ferminy Dazy przetrwała całe życie, aby u jego kresu znaleźć spełnienie. Początkowe „małżeństwo z rozsądku” Ferminy Dazy i doktora Juvenala Urbina w ciągu całego życia zamienia się w więź małżeńską, której podstawą jest prawdziwa miłość. Fermina Daza w młodości odrzuciła Florentina Arizę jako człowieka nijakiego, który nie ma w sobie nic prócz uwielbienia dla niej. Obdarza go miłością na starość, kiedy jej mąż już nie żyje. Odkrywa wtedy na nowo dawnego narzeczonego i kocha już nie wspomnienie dawnych lat, ale człowieka, który pomaga jej znieść wdowieństwo i wejść ze spokojem w ostatnie lata życia, dzięki mądrości zgromadzonej przez kilkadziesiąt lat samotnego życia i przelotnych romansów.

Ekranizacja[edytuj | edytuj kod]

W 2007 r. brytyjski reżyser Mike Newell zrealizował film fabularny pod tym samym tytułem na podstawie powieści, z Benjaminem Brattem, Javierem Bardemem i Giovanną Mezzogiorno w rolach głównych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]