Michał Ostrowicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Sidey Myoo Ostrowicki
Ilustracja
Sidey Myoo, awatar z Second Life używany od 2011 r.
Państwo działania Polska
Data urodzenia 1965
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: estetyka
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 21 października 1994 – filozofia
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 14 czerwca 2007 – filozofia
Uniwersytet Jagielloński
Profesura 12 września 2016
Sidey Myoo, awatar z Second Life używany w latach 2007-2010

Michał Ostrowicki ps. Sidey Myoo (ur. 1965) – polski filozof, profesor nauk humanistycznych, pracownik Zakładu Estetyki Instytutu Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz współpracownik Akademii Sztuk Pięknych i Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Członek Collegium Invisibile[1]. Przedmiotem jego zainteresowań naukowych jest estetyka, traktowana jako teoria sztuki, głównie w odniesieniu do sztuki współczesnej, w tym sztuki elektronicznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 zajmuje się filozofią sieci. W 2006 posłużył się pojęciem wirtualne realis (później: elektroniczne realis), które stało się podłożem dla ontoelektroniki, czyli ontologii nakierowanej na analizę rzeczywistości elektronicznej, potraktowanej jako sfera bytu. Przyjmuje się tutaj, że środowisko elektroniczne – elektroniczne realis – jest rodzajem alternatywnej rzeczywistości, do której człowiek w coraz większym stopniu przenosi swoją aktywność, zyskując tożsamość sieciową[2][3].

Oprócz typowej działalności naukowej, w 2007 powołał Academia Electronica – niezinstytucjonalizowaną uczelnię, działającą na wzór uniwersytecki w środowisku elektronicznym Second Life. Od 2008 prowadzi w niej oficjalny kurs akademicki Środowisko elektroniczne jako rzeczywistość człowieka. W świecie wirtualnym działa pod pseudonimem Sidey Myoo. Używa też tego pseudonimu w publikacjach na temat filozofii sieci.[4][5]

Jest autorem 10 Prawd o świecie elektronicznym oraz Deklaracji moralności dla człowieka w świecie elektronicznym.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Dzieło sztuki jako system, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa – Kraków 1997, ​ISBN 83-01-12289-7
  • Wirtualne realis. Estetyka w epoce elektroniki, Universitas, Kraków 2006, ​ISBN 83-242-0462-8
  • Elektroniczny autoportret, w red. A. Maj, M. Derda-Nowakowski, „Kody McLuhana - topografia nowych mediów”, Wydawnictwo Naukowe ExMachina, Katowice 2009, ​ISBN 978-83-61137-12-2​ (wydane pod pseudonimem naukowym Sidey Myoo)
  • Tożsamość człowieka w środowisku elektronicznym, w „Kwartalnik filmowy”, Instytut Sztuki PAN, nr 62-63, 2008 (wydane pod pseudonimem naukowym Sidey Myoo)
  • The Metaphysics of Electronic Being, w CLCWeb: Comparative Literature and Culture”, Vol. 12/3, Purdue University Press, West Lafayette, USA 2010 (wydane pod pseudonimem naukowym Sidey Myoo)
  • Sytuacja edukacyjna w nauczaniu online, w red. E. Musiał, I. Pulak, „Człowiek – Media – Edukacja. 21. Ogólnopolskie Sympozjum Naukowe, zorganizowane przez Katedrę Technologii i Mediów Edukacyjnych Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, Kraków 2011, ​ISBN 978-83-7271-668-2​ (wydane pod pseudonimem naukowym Sidey Myoo)
  • Ontoelektronika, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2013, ​ISBN 978-83-233-3532-0​ (wydane pod pseudonimem naukowym Sidey Myoo).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stowarzyszenie Collegium Invisibile
  2. The Metaphysics of Electronic Being, w CLCWeb: Comparative Literature and Culture”, Vol. 12/3, Purdue University Press, West Lafayette, USA 2010 (wydane pod pseudonimem naukowym Sidey Myoo)
  3. Maryla Hopfinger: Literatura i Media po 1989 roku. Warszawa: Oficyna Naukowa, 2010, s. 277. ISBN 978-83-7459-118-8.
  4. Sidey Myoo – Ontoelektronika (wykład) w Instytucie Kulturoznawstwa UAM prowadzony przez prof. dr hab. Michała Ostrowickiego (Sidey Myoo)
  5. Estetyka - wykład prowadzi dr hab. Michał Ostrowicki, (Sidey Myoo), temat: Środowisko elektroniczne jako rzeczywistość człowieka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]