Michał Woźniak (męczennik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Michał Woźniak
prezbiter
męczennik
Data i miejsce urodzenia 9 września 1875
Suchy Las, Pęcice, Mazowieckie
Data i miejsce śmierci 16 maja 1942
Dachau
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 13 czerwca 1999
Warszawa
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 12 czerwca

Michał Woźniak (ur. 9 września 1875 w Suchym Lesie, będącym wówczas częścią wsi Sokołów pod Warszawą, zm. 16 maja 1942 w Dachau) – polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana i Marianny z domu Laskus.
Kształcił się w Kolegium Salezjańskim w Lombriasco pod Turynem (1897-1900), a w 1902 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie[2]. Święcenia kapłańskie przyjął 29 września 1906 roku.

Posługę duszpasterską sprawował jako wikariusz kolejno w parafiach: Narodzenia NMP w Mińsku Maz., Podwyższenia Świętego Krzyża w Łodzi, Tomaszowie Maz. i św. Antoniego z Padwy w Warszawie. W październiku 1909 r. został administratorem parafii Wiśniew k. Mińska Maz., gdzie pod jego wpływem w ciągu 14 miesięcy ponad 100 osób porzuciło mariawityzm i powróciło do katolicyzmu. W 1911 r. (11 lutego) przeszedł do parafii Chojnata k. Mszczonowa[3]. W Chojnacie gorliwie duszpasterzował blisko 10 lat. Tam spędził czas I wojny światowej (2 IV – 21 VI 1918 wraz z grupą parafian był więziony w twierdzy modlińskiej za ukrycie dzwonów). Dnia 11 października 1920 r. objął probostwo w Kamionnie k. Łochowa i funkcję dziekana dekanatu jadowskiego[4]. Pod jego kierunkiem zdołano w trudnym czasie odbudować piękny kościół neogotycki, zniszczony w dużej części w 1915 r. przez wojska rosyjskie. W styczniu 1923 r. został proboszczem parafii św. Wawrzyńca w Kutnie i dziekanem kutnowskim. Podejmował tu szereg inicjatyw duszpasterskich i społecznych. Założył ośrodek salezjański na terenie swojej parafii (Woźniaków)[5].
Piastował urząd egzaminatora synodalnego i został odznaczony godnością szambelana papieskiego (3 marca 1922).
Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany (6 października 1941) i osadzony w obozie przejściowym w Lądzie, a następnie trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau (30 października)[6].
Zmarł 16 maja 1942 r. (według źródeł niemieckich). O jego męczeństwie napisał po wojnie towarzysz z obozu, ks. T. Rulski, na łamach "Wiadomości Archidiecezjalnych Warszawskich".

Jego stosunek do św. Jana Bosko zaowocował miłosierdziem w stosunku do biednych i potrzebujących pomocy, a także przekazaniem prywatnego majątku na rzecz salezjanów. Dzięki tej hojności powstała w zakupionym majątku kaplica i szkoła.
Ofiarodawcę uczczono nazywając zakład salezjański jego imieniem, a w 1991 roku zmieniono nazwą wsi Gnojno Parcel na Woźniaków[7].

Ks. Woźniak pozostawił po sobie wspomnienia z lat 1911-1940 (z przerwą w latach 20.), wydane drukiem przez ks. L. Królika ("Kronika Parafii Chojnata", Warszawa 1995 i "Wspomnienia", Warszawa 1999). Ponadto kilkanaście artykułów autorstwa ks. Woźniaka można znaleźć w różnych przedwojennych czasopismach katolickich. Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Martyrs Killed in Odium Fidei by the Nazis (47) (ang.). [dostęp 2009-10-08].
  2. Historia. [dostęp 2009-08-14].
  3. Parafia Chojnata i budynek kościoła
  4. Diecezja Drohiczyńska
  5. Bł. ks. Michał Woźniak (1895-1941), www.swietyjozef.kalisz.pl [dostęp 2019-10-03] (pol.).
  6. Diecezja Łowicka
  7. Salezjanie w Kutnie-Woźniakowie (1938-1998) jako odpowiedź na zapotrzebowania inspektorii św. Stanisława Kostki. Seminare 16: 2000 s. 563-580

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]