Michaił Kaczenowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Kaczenowski na XIX-wiecznej rycinie

Michaił Kaczenowski (ur. 1775 w Charkowie, zm. 1842) – historyk rosyjski, twórca szkoły skeptycznej, tłumacz z języka francuskiego i polskiego[1].

Po wyjściu z wojska w 1801 został bibliotekarzem u hrabiego Rozumowskiego. W 1805 został profesorem estetyki, archeologii, historii, statystyki i geografii rosyjskiej Uniwersytetu Moskiewskiego; później wykładał literaturę języków słowiańskich. Następnie został dyrektorem instytutu pedagogicznego. W 1830 został cenzorem, a w 1837 - rektorem uniwersytetu. W latach 1805-1807 i 1810-1830 wydawał Wiestnik Europy[1].

Kaczenowski był cenzorem, który umożliwił wydanie Sonetów Adama Mickiewicza w Wilnie w 1826 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).