Mieczysław Goleń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Goleń
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1924
Jedlicze
Data i miejsce śmierci 15 kwietnia 1979
Sanok
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Narodowość polska
Partia PPS, PZPR
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Mieczysław Goleń (ur. 10 marca 1924 w Jedliczu, zm. 15 kwietnia 1979 w Sanoku) – polski działacz partyjny zakładowy i gospodarczy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grobowiec Mieczysława i Kazimiery Goleniów na Cmentarzu Centralnym w Sanoku

Urodził się 10 marca 1924 w Jedliczu[1]. Podczas II wojny światowej w czasie okupacji niemieckiej w 1941 podjął pracę jako robotnik w rafinerii nafty w rodzinnym Jedliczu[1]. Po 1944 został członkiem PPS, a później PZPR[1][2]. Od początku lat 50. pracował w Wydziale Ekonomicznym Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie[1]. Od 1951 do 1953 pełnił stanowisko I sekretarza Komitetu Powiatowego PZPR w Sanoku[1][2][3]. W latach 50. pracował na stanowiskach gospodarczych i partyjnych[1]. Od 1959 do 1974 był I sekretarzem Komitetu Zakładowego PZPR w Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan”[4][5][6][7][1][2][8][9] (jego następcą był Bronisław Bikowski). W tym czasie zakład przechodził okres rozwoju. Mieczysław Goleń przyczynił się do powstania pisma „Gazeta Sanocka – Autosan”[10]. W 1974 przeszedł na rentę[1]. Zmarł nagle 15 kwietnia 1979[1][2]. Trumna z jego zwłokami była wystawiona w budynku Sanockiego Domu Kultury[2]. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Jana Matejki w Sanoku 18 kwietnia 1979[1][2][11].

Jego żoną była Kazimiera (1931-2008).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Zmarł tow. Mieczysław Goleń. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 12 (141) z 20-30 kwietnia 1979. 
  2. a b c d e f g h i j k Mieczysław Goleń. Nekrologi. „Nowiny”, s. 2, Nr 85 z 18 kwietnia 1985. 
  3. Andrzej Brygidyn, W latach powojennych. W dobie stalinowskiego terroru w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 778.
  4. Adam Mach – delegatem organizacji partyjnej „Autosanu” na IV Zjazd Partii. „Nowiny”, s. 1, Nr 107 z 7 maja 1964. 
  5. J. Cyrankiewicz przyjął delegację Sanockiej Fabryki Autobusów. „Nowiny”, s. 1, Nr 93 z 19 kwietnia 1968. 
  6. XVI zakładowa konferencja sprawozdawczo-wyborcza w SFA. „Podkarpacie”. Nr 11, s. 2, 10 grudnia 1970. 
  7. Zakładowa Konferencja PZPR obradowała w Sanockiej Fabryce Autobusów. „Nowiny”, s. 1, Nr 282 z 12 października 1971. 
  8. Historia 1965-66. zs3.sanok.pl. [dostęp 2015-09-13].
  9. Historia 1972-73. zs3.sanok.pl. [dostęp 2015-09-13].
  10. Józef Ząbkiewicz. Jubileuszowa uroczystość „GS–A”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1-2, Nr 12 (483) z 20-30 kwietnia 1989. 
  11. Ostatnia droga Mieczysława Golenia. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 12 (141) z 20-30 kwietnia 1979. 
  12. Odznaczeni w dniu Święta Odrodzenia. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 10 z 1-15 sierpnia 1974. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]