Mieczysław Kuznowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Kuznowicz
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1874
Licheń
Data i miejsce śmierci 26 marca 1945
Czarny Potok
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici
Śluby zakonne 1895
Diakonat 1 kwietnia 1906
Prezbiterat 14 kwietnia 1906
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Pomnik Mieczysława Kuznowicza na stadionie RzKS Juvenia Kraków.

Mieczysław Józef Kuznowicz (ur. 15 stycznia 1874 w Licheniu, zm. 26 marca 1945 w Czarnym Potoku[1]) – polski duchowny katolicki (jezuita) i działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Zakład Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów w Chyrowie. W 1906 otrzymał święcenia kapłańskie w Krakowie z rąk biskupa Anatola Nowaka. Założyciel Związku Młodzieży Przemysłowej i Rękodzielniczej (1906). Budowniczy siedziby Związku przy ulicy Skarbowej w Krakowie oraz organizator Parku Sportowego „Juvenia” na krakowskich Błoniach. Organizował kampanie antyalkoholowe i antynikotynowe wśród młodzieży. Był prezesem izby rękodzielniczo-przemysłowej w Krakowie.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

W okresie II wojny światowej został aresztowany wkrótce po rozpoczęciu niemieckiej okupacji Krakowa – 14 października 1939 roku. Przez miesiąc był przetrzymywany w więzieniu przy ulicy Montelupich. Zwolniony w wyniku intensywnych starań przyjaciół i współpracowników 24 października 1939 roku, ukrywał się poza Krakowem. W latach 1940-1941 przebywał w Długim koło Jedlicza. Między 1941 a 1943 rokiem mieszkał w Bieździedzy koło Kołaczyc w powiecie jasielskim. Ostatnie lata życia spędził w Czarnym Potoku.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Na terenie klubu Juvenia w Krakowie znajduje się pomnik ks. Mieczysława Kuznowicza autorstwa Bronisława Chromego odsłonięty w 1981, ufundowany w 75-lecie klubu przez Izbę Rzemieślniczą oraz Cechy Rzemieślnicze Krakowa[3]. Jego imię nosi również plac w Krakowie przy Szpitalu Specjalistycznym im. Józefa Dietla. Biografię Kuznowicza pod tytułem Ubył człowiek... wydał w 1947 w Krakowie Marian Padechowicz[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]