Bronisław Chromy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bronisław Chromy
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1925
Leńcze
Zawód artysta rzeźbiarz, medalier, malarz, rysownik, pedagog
Rzeźba Smoka wawelskiego
Pomnik Jana Pawła II w Tarnowie
Pomnik psa Dżoka
Autorska Galeria Rzeźby Bronisława Chromego

Bronisław Chromy (ur. 3 czerwca 1925 w Leńczach) – polski artysta rzeźbiarz, medalier, malarz, rysownik, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie[1].

Życiorys[edytuj kod]

Urodził się we wsi Leńcze k. Lanckorony, trzydzieści kilometrów od Krakowa, w niezamożnej wielodzietnej rodzinie, która z trudem zaspokajała swoje potrzeby. Jego ojciec zmarł gdy miał 15 lat, co zmusiło go do ciężkiej pracy w rodzinnym gospodarstwie rolnym i poważnie utrudniło rozwijanie wrodzonych zdolności artystycznych.

Po II wojnie światowej, za sprawą starszego brata Jana, znalazł zatrudnienie w artystycznej odlewni metalu Francidszka Tieslera[2] przy ul. Rymarskiej w Krakowie. Tutaj na jego prace zwrócił uwagę popularny w owym czasie rzeźbiarz – Karol Hukan, za którego namową i poleceniem rozpoczął – po uprzednim, w błyskawicznym tempie, w trybie internistycznym, ukończeniu krakowskiego Liceum Sztuk Plastycznych – studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie był uczniem Xawerego Dunikowskiego. Studia ukończył w 1956 roku[3]. Kilkakrotnie aresztowany przez UB, parę razy trafił do krakowskiego więzienia na Montelupich. Został pedagogiem ASP, początkowo, przez 17 lat w jej filii w Katowicach, a od połowy lat 70. w samym Krakowie w pracowni rzeźby na wydziale grafiki tej uczelni.

W latach 1983–1990 był członkiem Narodowej Rady Kultury. W latach 1986–1989 członek Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego, a w latach 1988–1990 Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[4].

Brał udział w wystawach krajowych i zagranicznych; wystawy indywidualne m.in. w Krakowie (1961, 1962, 1964, 1965, 1967, 1969, 1972, 1974), w Warszawie (1968, 1978), Zakopanem (1969, 1973), Toruniu, Białymstoku, Katowicach i Łomży.

Pozaartystyczną pasją Bronisława Chromego, już na I roku studiów, stało się żeglarstwo i Mazury. Pierwszy patent żeglarski (żeglarza) uzyskał w studenckim ośrodku żeglarskim w Giżycku, nad jeziorem Niegocin.

Za namową sprawą brata żony (leśniczego w leśnictwie Piekło) kupił w Wielowsi k. Ostródy zrujnowany dom, który wyróżniająco się przebudował według własnego projektu, jako swój „Dom Letniej Pracy Twórczej”, gdzie przede wszystkim maluje. Prace powstałe w tym letnim plenerze prezentuje następnie w swojej galerii autorskiej w Krakowie[5].

Inną pasją Bronisława Chromego jest twórczość poetycka, zwieńczona wydanymi tomikami, m.in. tomik pt. „Słowem rzeźbione”.

Wybrane prace rzeźbiarskie[edytuj kod]

Publikacje[edytuj kod]

  • B.Ch., Słowem rzeźbione [tomik wierszy], Kraków.
  • B.Ch., Kamień i marzenie [autobiografia], Kraków 2005.

Nagrody i odznaczenia[edytuj kod]

laureat m.in.:

Galeria[edytuj kod]

Zobacz też[edytuj kod]

Przypisy

  1. http://nauka-polska.pl/dhtml/raporty/ludzieNauki?rtype=opis&objectId=43551&lang=pl Informator Nauki Polskiej.
  2. Katarzyna Siwiec: Bronisław Chromy, nasz artysta renesansowo-wszechstronny (pol.). Wyborcza.pl Kraków. [dostęp 2015-10-25].
  3. Danuta Helwak, Bronisław Chromy – krakowski artysta w Wielowsi....
  4. Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011 radaopwim.gov.pl [dostęp 2011-11-06].
  5. Danuta Helwak, op. cit.
  6. Medale Gloria Artis przyznane. strona.Krakow.pl, 2009-03-05. [dostęp 2012-11-26].

Bibliografia[edytuj kod]

publikacje
  • Kto jest kim w Polsce. Edycja 3, Warszawa 1993.
  • Madeyski Jerzy, Bronisław Chromy, Kraków 1994.
  • Bronisław Chromy, Kamień i marzenie [autobiografia], Kraków 2005.
prasa i periodyki
  • Helwak Danuta, Bronisław Chromy – krakowski artysta w Wielowsi, [w:] „Zapiski Zalewskie” [biuletyn Towarzystwa Miłośników Ziemi Zalewskiej], 2012, nr 23, s. 40–43.

Linki zewnętrzne[edytuj kod]