Mikołaj Hlebowicz (zm. 1632)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy kasztelana wileńskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Mikołaj Hlebowicz
Herb
Leliwa
Rodzina Hlebowiczowie
Data śmierci 1632
Ojciec Jan Janowicz Hlebowicz
Matka Katarzyna z Krotoskich
Żona

Anna Marcybella Korecka

Dzieci

Jan Samuel,
Jerzy Karol

Mikołaj Hlebowicz herbu Leliwa (zm. 1632) – kasztelan wileński w latach 1620-1632, wojewoda smoleński w 1611 roku, marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1600 roku[1], podstoli wielki litewski w 1605 roku[2].

Syn Jana wojewody trockiego i Katarzyny z Krotoskich, wojewodzianki inowrocławskiej.

Wychowywał się w rodzinie kalwińskiej, obydwoje rodzice byli gorliwymi ewangelikami reformowanymi. Za panowania Zygmunta III Wazy szanse kariery dla dysydentów były znikome, i Mikołaj Hlebowicz przeszedł w 1610 roku na katolicyzm, za co został nagrodzony rok później urzędem wojewody smoleńskiego.

Walczył przeciwko Szwedom pod Rygą i Kircholmem. W latach 1609 - 1611 brał udział w walkach przeciwko Moskwie. Fundator klasztoru Bernardynów w Dubrownie.

Jego żoną była księżniczka Anna Marcybella Korecka (zm. 1648), podobnie jak on konwertytka na katolicyzm, która po jego śmierci wyszła powtórnie za mąż za Jana Rakowskiego wojewodę witebskiego. W małżeństwie tym doczekał się dwóch synów Jana Samuela i Jerzego Karola.

Przypisy

  1. Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 132.
  2. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, spisy, t. I: Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek, opr. H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2004, s. 654.