Mikołaj II Bal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikołaj II Bal
Herb
Gozdawa
Rodzina Balowie herbu Gozdawa
Ojciec Matjasz II Bal
Matka Anna Waszmuntowska
Żona

Helena Tęczyńska

Dzieci

Matjasz,
Stanisław

Mikołaj II Balnotariusz ziemi sanockiej 1501-1505, podkomorzy sanocki 1531 - 1534. Syn Matjasza Bala herbu Gozdawa z matki Anny Waszmuntowskiej, szlachcic polski, z Nowotańca i Hoczwi heres de Hoczew, ożeniony z senatorówną Heleną Tęczyńską (1504).

Jako podkomorzy sanocki uporządkował oraz przeprowadził regulację granic w dystrykcie sanockim. W roku 1510 ufundował kościół parafialny w Hoczwi. Wybudował również kaplicę zamkową za indultem papieża Leona X w swoim zamku w Stężnicy. Drugą kaplicę drewnianą w niewielkiej odległości od zamku zbudował dla ludności "by mu słuchanie nabożeństwa uczynić łatwiejszym". W roku 1511 przeprowadził rozgraniczenie dóbr pomiędzy wsiami Mchawą należącą do Piotra Herburta i Stężnica. W miejscu rozgraniczenia powstało następnie wieś i miasto Baligród.

W roku 1532 Mikołaj Bal otrzymał wraz z jego towarzyszami Jakubem Freiberger de Cadan oraz wojskim Adamem Wzdowskim pozwolenie od króla Zygmunta na poszukiwanie wszelkiego rodzaju minerałów w ziemiach sanockich i bieckich[1]. Kto wybudował zamek w Stężnicy - Mikołaj czy jego ojciec Matjasz tego źródła nie podają. U podnóża Stężnicy pod koniec XVI wieku Balowie lokowali następnie wieś i miasto swoje Baligród.

Potomstwo Mikołaja: synowie Matjasz i Stanisław.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Freiberger de Cadan oraz Mikołaj II Bal, podkomorzy, i Adam Wzdowski, trybun ziemi sanockiej, uzyskują 19 lutego 1532, przywilej na ziemię biecką i sanocką [...]. [w:] Jan Padzur. Studia z dziejów górnictwa i hutnictwa. 1959. str. 147.