Mirabilit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mirabilit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Na2SO4·10H2O
uwodniony siarczan sodu
Twardość w skali Mohsa 1,5
Przełam muszlowy
Łupliwość dobra i doskonała
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 1,49 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała
żółtawa
zielonkawa
bezbarwna
Rysa biała
Połysk szklisty

Mirabilit (sól glauberska) – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi. Nazwa pochodzi od sal mirabile Glauberi = niezwykła, cudowna sól Glaubera.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, słupkowym, igiełkowym, włosowym. Występuje w skupieniach ziemistych, ziarnistych, zbitych, włóknistych. Tworzy naloty, naskorupienia i wykwity. Jest krucha, przezroczysta, doskonale rozpuszcza się w wodzie (słono-gorzki lub słono-kwaśny smak).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Składnik morskich i jeziornych ewaporatów solnych. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: gips, halit. Czasami powstaje w procesie ekshalacji wulkanicznej lub tworzy się w osadach niektórych źródeł.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: niewielkie ilości stwierdzono w okolicach Bochni i w rejonie Sandomierza (Góry Pieprzowe).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • do produkcji: szkła, papieru, środków piorących, sody,
  • używany w farbiarstwie (produkcja ultramaryny),
  • do produkcji szkła i siarczku sodowego,
  • źródło otrzymywania sodu,
  • środek leczniczy,
  • interesuje kolekcjonerów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993
  • A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geologiczne W-wa 1965
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]