Modrowronka pluszogłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Modrowronka pluszogłowa
Cyanocorax chrysops[1]
(Vieillot, 1818)
Modrowronka pluszogłowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina krukowate
Rodzaj Cyanocorax
Gatunek modrowronka pluszogłowa
Synonimy
  • Pica chrysops Vieillot, 1818[2]
Podgatunki
  • C. c. diesingii Pelzeln, 1856
  • C. c. insperatus Pinto & Camargo, 1961
  • C. c. chrysops (Vieillot, 1818)
  • C. c. tucumanus Cabanis, 1883
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Modrowronka pluszogłowa (Cyanocorax chrysops) – gatunek ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae) występujący w Brazylii, Argentynie, Boliwii, Paragwaju i Urugwaju. Wyróżniono kilka podgatunków C. chrysops[4][2]:

  • C. chrysops diesingii – północno-środkowa Brazylia.
  • C. chrysops insperatus – północno-wschodnia Brazylia.
  • C. chrysops chrysops – Boliwia do południowo-wschodniej Brazylii, Paragwaju, północno-wschodniej Argentyny i Urugwaju.
  • C. chrysops tucumanus – północno-zachodnia Argentyna.
Para modrowronek pluszogłowych w Parku Narodowym Iguazú, Argentyna
Opis gatunku

Długość ciała - 32–35 cm; 127–170 g[2]. W upierzeniu dymorfizm płciowy nie występuje. Pióra na czole, ciemieniu i po bokach głowy czarne, pod okiem widoczna granatowa plama, za okiem jasnoniebieska. Tył głowy biały z jasnoniebieskim nalotem. Szyja w górnej części o kolorze indygo, niżej jasnoniebieska. Lotki po wewnętrznej stronie brązowe. Sterówki w kolorze indygo. Na głowie występuje charakterystyczny czub z delikatnych piór puchowych, przypominający w dotyku aksamit. Spód ciała o zróżnicowanej barwie, od białej po kremową. Tęczówka żółta, u ptaków do 3. miesiąca życia brązowa[5].

Biotop

Modrowroni pluszogłowe zamieszkują zróżnicowane środowiska – nizinne lasy tropikalne, lasy w niskich górach, lasy deszczowe. Zazwyczaj odnotowywane do 1500 m n.p.m.; w Boliwii do 2800 m n.p.m. Spotykane bywają także na terenach otwartych, na wybrzeżach, w lasach wtórnym czy na terenach rolniczych[5].

Pożywienie

Większość pożywienia (około 80%) stanowią owady, którym modrowronki pluszogłowe przed zjedzeniem obrywają skrzydła. Jedzą również owoce i nasiona, m.in. Casearia, gujawy truskawkowej, figowców, filodendronów, kaki, flaszowca[5].

Rozmnażanie

Okres lęgowy trwa od października do grudnia. Gniazdo o kształcie miski zbudowane jest z gałązek; wyściółkę stanowią miękkie włókna traw. Ulokowane jest na drzewie, 4–7 m nad ziemią. Samica składa przeważnie 2–4 jaja. Inkubacja trwa 18–20 dni. Młode przebywają w gnieździe 22–24 dni. Występuje gniazdowanie kooperatywne; po opuszczeniu gniazda przez młode ptaki ich rodzicom pomagają 2–3 inne modrowronki pluszogłowe[5].

Przypisy

  1. Cyanocorax chrysops, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c dos Anjos, L.: Plush-crested Jay (Cyanocorax chrysops). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2017.
  3. Cyanocorax chrysops. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Corvidae (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 31 marca 2017].
  5. a b c d L. Palkovič. Modrowronka pluszogłowa Cyanocorax chrysops. „Nowa Exota”. 2/2017. s. 34–36.