Monika Sznajderman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Monika Sznajderman (ur. 19 listopada 1959) – polska antropolożka kultury, wydawczyni, pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stopień doktora nauk humanistycznych otrzymała w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Zajmuje się antropologią współczesności (zwłaszcza problemami popularnej kultury audiowizualnej) i formami współczesnej wyobraźni religijnej.

Prowadzi Wydawnictwo Czarne. Jest prezesem Stowarzyszenia Rozwoju Sołectwa Krzywa zajmującego się dziećmi z byłych PGR-ów w Beskidzie Niskim.

Finalistka Nagrody Literackiej „Nike” 2017 za książkę Fałszerze pieprzu[1][2], nominowana do tej nagrody w 2020 za Pusty las[3]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką kardiologa Marka Sznajdermana, wnuczką neurologa Ignacego Sznajdermana.

Mieszka w Beskidzie Niskim w Wołowcu wraz z mężem Andrzejem Stasiukiem.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nike 2017 - nominacje, wyborcza.pl, 18 maja 2017 [dostęp 2017-05-18].
  2. Nike 2017 - finaliści, wyborcza.pl, 5 września 2017 [dostęp 2017-09-05].
  3. Justyna Sobolewska, Literackie nominacje do Nike i Gdyni. Czego zabrakło?, www.polityka.pl, 26 maja 2020 [dostęp 2020-05-26] (pol.).
  4. Fragment książki „Fałszerze pieprzu. Historia rodzinna”. Czarne, 2016-11-23. [dostęp 2016-12-09].
  5. Pusty las, czarne.com.pl [dostęp 2019-12-25].