Monitory studyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aktywne monitory studyjne serii 8000 firmy Genelec

Monitory studyjnekolumny głośnikowe przeznaczone do zastosowań profesjonalnych pozwalające na wierną reprodukcję materiału dźwiękowego dzięki bardzo wyrównanej charakterystyce częstotliwościowej.

W odróżnieniu od głośników hi-fi, których celem jest „zadowalanie uszu” przyjemnym brzmieniem, monitory studyjne mają być „niewidoczne” dla słuchacza. Używanie monitorów, zwłaszcza na etapie miksowania i masteringu, pozwala realizatorowi dźwięku na pracę w idealnych warunkach odsłuchowych, a co za tym idzie takie zmiksowanie materiału, które będzie pozwalało na odsłuch pełnej treści nagrania zarówno na zestawach hi-endowych, jak i w odbiornikach słabszej jakości.

Monitory studyjne są wykorzystywane w studiach nagraniowych, telewizyjnych i radiowych oraz w studiach postprodukcji filmowej.

Technologia[edytuj | edytuj kod]

Monitory studyjne występują w wersji aktywnej lub pasywnej (w monitorach aktywnych jest wbudowany wzmacniacz natomiast w monitorach pasywnych potrzebujemy dodatkowo dopasować wzmacniacz). Modele aktywne często zawierają dwa wzmacniacze (ang. bi-amping) gdzie jeden odpowiada za wzmocnienie głośnika nisko - średnio tonowego, a drugi wzmacnia głośnik wysoko tonowy.

Na korzyść monitorów w wersji aktywnej przemawiają m.in.[1]:

  • lepsze dopasowanie prądowe wzmacniaczy elektroakustycznych do wymagań poszczególnych głośników;
  • wyeliminowanie szkodliwego wpływu zwrotnicy głośnikowej na charakterystykę fazową zestawu;
  • możliwość prostszego zastosowania filtrów o bardziej stromych zboczach (18 lub 24 dB/okt);
  • niepogarszanie współczynnika tłumienia (ang. damping factor – stosunek impedancji obciążenia do impedancji źródła);
  • możliwość zapewnienia przetwornikom prawie idealnej koherencji czasowej dzięki opóźnieniu sygnału docierającego do głośnika wysoko tonowego;
  • możliwość korygowania charakterystyk przetworników dla uzyskania liniowego przetwarzania (co jest niemożliwe do wykonania w filtrach pasywnych bez utraty efektywności).

Konstrukcje aktywne są oczywiście droższe, ale pozwalają na osiągnięcie lepszych rezultatów brzmieniowych niż konstrukcje pasywne, nawet przy zastosowaniu takich samych przetworników[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Michał Lewandowski. Event Electronic ASP 8/PSP 8. „Estrada i Studio”. 97, s. 55, listopad 2004. ISSN 1427-0404. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]