Musa ibn Nusajr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Musa ibn Nusajr na czele wojsk

Musa ibn Nusajr – arabski gubernator Afryki Północnej, mianowany przez kalifa Al-Walida I.

W roku 711 wysłał na tereny Półwyspu Iberyjskiego ekspedycję, która podbiła większość Maghrebu. Przed powrotem do Kairuanu przekazał dowództwo Tarikowi ibn Zijadowi, który poprowadził inwazję na Półwysep Iberyjski, zdobywając między innymi Sewillę i Méridę[1][2].

W 714, wraz z Tarikiem, powrócił do Damaszku; gubernatorem nowo zdobytych terenów stał się jego syn, Abd al-Aziz ibn Musa[3][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Brian A. Catlos: Królestwa wiary. Nowa historia muzułmańskiej Hiszpanii. Tłumaczenie Andrzej Jankowski. Wyd. 1. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2019. ISBN 978-83-8062-518-1.
  • Jerzy Strzelczyk: Goci – rzeczywistość i legenda. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1984. ISBN 83-06-00654-2.
  • Splendor Al-Andalus. W: Manuel Tuñón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Tłumaczenie Szymon Jędrusiak. Kraków: TAiWPN Universitas, 1997. ISBN 978-83-242-1754-0.