Łasica pręgowana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mustela strigidorsa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łasica pręgowana
Mustela strigidorsa[1]
Gray, 1853
XIX - wieczna ilustracja łasicy pręgowanej
XIX - wieczna ilustracja łasicy pręgowanej
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice
Rodzaj łasica
Gatunek łasica pręgowana
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania Mustela strigidorsa.

Łasica pręgowana[3] (Mustela strigidorsa) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych (Mustelidae). Zamieszkuje tereny od Nepalu na wschodzie, poprzez północno-wschodnie Indie, Mjanmę i południowe Chiny do Wietnamu i na południe do centralnego Laosu na wysokościach od 1000–2500 m. [4][5][6] W Czerwonej Księdze IUCN oznaczono go jako gatunek najmniejszej troski.

Od innych gatunków z rodzaju Mustela wyróżnia go wąski pas srebrzystego futra od karku niemal do nasady ogona i odpowiadający mu na brzuchu pas żółtawego futra na klatce piersiowej i podbrzuszu. Reszta futra po wierzchniej stronie ciała jasno lub ciemno czekoladowa, czasem bledsza na głowie i zwykle ciemniejsza wzdłuż pasa grzbietowego. Ogon i nogi w podobnej barwie. Górna warga, od nosa, policzki i gardło do wysokości uszu jasne, od niemal białego do żółtobrunatnego. Na tylnej części gardła i z przodu klatki piersiowej jasny odcień stopniowo zwęża się i między przednimi łapami zamienia się w pas jasnego futra biegnącego do podbrzusza.

Podeszwy stóp nagie. Ogon długości 1/3-1/2 długości ciała. Długość ciała u samicy zbadanej w Laosie wynosiła 28,5 cm, a długość ogona 15,2 cm.

Niewiele wiadomo o biologii i zachowaniach łasicy pręgowanej. Do tej pory zbadano dopiero osiem osobników, trzy z Sikkim i po jednym z Nepalu, Laosu, Mjanmy, Tanintharyi i Tajlandii.[7] Inne przypadki spotkań z przedstawicielami gatunku mogły nie zostać udokumentowane. W Nagaland widziano osobnika skradającego się za dużym jamrajowatym.[6] Osobnik z Mjanmy natomiast pochodził z gęstej, położonej na wzgórzach dżungli.[6]

Przypisy

  1. Mustela strigidorsa, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Duckworth, J.W., Yonzon, P., Abramov, A. & Timmons, R.J. 2008. Mustela strigidorsa. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-20]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 161. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Choudhury, A. U. 1997a. Checklist of the mammals of Assam. Revised 2nd edn. Gibbon Books & ASTEC, Guwahati
  5. Datta, Aprajita. (1999). SMALL CARNIVORES IN TWO PROTECTED AREAS OF ARUNACHAL PRADESH. Journal of Bombay Natural History Society. 96: 399-404
  6. 6,0 6,1 6,2 R. I. Pocock|Pocock, R. I., 1941. The Fauna of British India, including Ceylon and Burma. Mammalia Vol. II. Carnivora (suborders Aeluroidae (part) and Arctoidae). Taylor & Francis, Ltd., London, United Kingdom. 503 pp
  7. KRUSKA, D. (1990): Mustelids. In: Grzimek's Encyclopedia of Mammals. Vol. 3. Ed. by S. P. Parker. MacGraw-Hill, New York. Pp. 388 – 447