Mykoła Bałakin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mykoła Bałakin
Pełne imię i nazwisko Mykoła Mykołajowycz Bałakin
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia?/9 maja 1911
Kijów
Data i miejsce śmierci 3 września 1992
Kijów
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1929–1932 Żełdor Kijów ? (?)
1933 Dynamo Kijów ? (?)
1934 Żełdor Kijów ? (?)
1935 Medyk Kijów ? (?)
1936–1939 Łokomotyw Kijów 63 (29)
1940–1945 Dynamo Kijów 49 (8)
1946–1947 BO Kijów ? (?)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
194?–194? Łokomotyw Kijów
1946 BO Kijów

Mykoła Mykołajowycz Bałakin, ukr. Микола Миколайович Балакін, ros. Николай Николаевич Балакин, Nikołaj Nikołajewicz Bałakin (ur. 26 kwietnia?/9 maja 1911 w Kijowie, Imperium Rosyjskie, zm. 3 września 1992 w Kijowie, Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener i sędzia piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek drużyny Szkoły Robotniczej w Kijowie. W 1929 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie Żełdor Kijów. Potem do rozpoczęcia Mistrzostw ZSRR występował w zespołach Dynamo Kijów i Medyk Kijów. W 1936 debiutował w pierwszych mistrzostwach ZSRR w składzie Łokomotywu Kijów. W 1940 został zaproszony do Dynama Kijów. W 1946 roku odszedł do BO Kijów, w którym zakończył karierę piłkarza.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Karierę szkoleniowca rozpoczął będąc piłkarzem BO Kijów, kiedy to łączył funkcje trenerskie i piłkarskie. Wcześniej, w latach 40. XX wieku prowadził Łokomotyw Kijów[1].

Kariera sędziowska[edytuj | edytuj kod]

W 1947 rozpoczął arbitraż meczów piłkarskich. Od 1950 do 1965 sędziował 90 meczów jako główny arbiter w Wysszej Lidze ZSSR (ogółem 119). Jako sędzia liniowy obsługiwał 17 meczów. Sędzia kategorii ogółnokrajowej (29.12.1952), sędzia kategorii FIFA (1958). Stał się pierwszym ukraińskim arbitrem kategorii międzynarodowej FIFA. Za jego wkład w sędziowanie piłkarskie przyznano srebrny medal pamiątkowy "Za sędziowanie 80 meczów mistrzostw ZSRR" oraz odznaki honorowe arbitra kategorii ogółnokrajowej za 25 lat praktyki sędziowskiej i "Honorowego sędziego".

W 1959 został wybrany na przewodniczącego nowo założonego Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej, a od lutego 1961 do 1983 kierował Kolegium Arbitrów Ukraińskiej SRR. W połowie lat 50. XX wieku był członkiem Prezydium Sekcji Piłki Nożnej ZSRR, a w latach 60. był członkiem Prezydium Kolegium Arbitrów ZSRR. Od 1952 do 1984 pracował jako wykładowca i kierownik działu piłki nożnej Kijowskiego Instytutu Kultury Fizycznej. Przez 10 lat stał na czele działu piłki nożnej i hokeja w Kijowskim Instytucie Kultury Fizycznej od jego powstania w 1963 roku[2].

Zmarł 3 września 1992 roku w wieku 81 lat[3].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Dynamo Kijów

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

BO Kijów

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • 2-krotnie wybrany do listy najlepszych arbitrów ZSRR: 1953, 1964.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]