Mykoła Szmatko
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 sierpnia 1943 |
|---|---|
| Data śmierci |
15 września 2020 |
| Dziedzina sztuki | |
| Strona internetowa | |
Mykoła Hawryłowycz Szmatko (ukr. Микола Гаврилович Шматько; ur. 17 sierpnia 1943 w Krasnohoriwce w obwodzie donieckim, zm. 15 września 2020[1]) – ukraiński rzeźbiarz i malarz. Swoje prace realizował bez wsparcia ze strony rządu i sponsorów. Stworzył ponad 50 płaskorzeźb, reliefów wysokich i rzeźb oraz około 300 obrazów[2].
W autorskiej kolekcji galerii „Shmatko and Sons” wystawionych jest 70 rzeźb z marmuru uralskiego i włoskiego oraz około 300 obrazów (malarstwo, grafika). W roku 2000 Szmatko został mianowany profesorem sztuki i sztuki twórczej Instytutu Moskiewskiego. W 2007 roku otrzymał nagrodę Lorenzo il Magnifico (Wawrzyńca Wspaniałego) na biennale we Florencji[3].
W roku 2004 Ławra Świętogórska powierzyła mu wykonanie z marmuru rzeźby Matki Bożej. Postać o wysokości 4,2 m została wyrzeźbiona z dwóch bloków marmuru „Ural” o masie 40 ton i ustawiona na 8-metrowym postumencie[4].
Wystawy
[edytuj | edytuj kod]- Stała wystawa w galerii „Shmatko & Sons”, 1985–1991, (Bołgrad, obwód odeski)
- Stała wystawa w galerii „Shmatko & Sons”, 1991–2003, (Krasnyj Łucz, obwód ługański)
- Wystawa indywidualna (Ługańsk) w 1992 r.
- Wystawa indywidualna (Kijów) w 1993 r.
- Wystawa indywidualna w „Instytucie światowej cywilizacji” w roku 2000 (Moskwa)
- Wystawa indywidualna w Doniecku w 2003 r.
- Stała wystawa w galerii „Shmatko & Sons, 2003–2004, (Słowiańsk, obwód doniecki)
- Stała wystawa w galerii „Shmatko & Sons” 2004–2010, (Ługańsk)
- Florence Biennale 2007 (Florencja, Włochy) – nagroda Lorenzo il Magnifico
- Florence Biennale 2009
- 2012: Art Monaco 2012, Monako
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Умер украинский скульптор Николай Шматько. vesti.ua. [dostęp 2020-09-16]. (ros.).
- ↑ Король мрамора. kingofmarble-shmatko.com. [dostęp 2026-02-19]. (ukr.).
- ↑ Николай Шматько привез из Флоренции награду "Лоренцо Великолепный". kingofmarble-shmatko.com. [dostęp 2026-02-19]. (ukr.).
- ↑ Вікторія Шовчко: Свято-Успенська Святогірська Лавра. zabytki.in.ua. [dostęp 2026-02-19]. (ukr.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Скульптор із підземелля Микола Шматько. „День”. № 167, 11.09.1999. [dostęp 2010-02-23]. (ukr.).
- Елена Смирнова: "Я 13 лет жил в подземелье" – говорит скульптор-самородок Иколай Шматько, которого сегодня называют "королем мрамора". Факты и комментарии, 10.09.2003. [dostęp 2010-02-23]. (ukr.).