NGC 1788

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
NGC 1788
Ilustracja
Mgławica refleksyjna NGC 1788 (ESO)
Odkrywca

William Herschel

Data odkrycia

1 lutego 1786

Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Orion

Typ

mgławica refleksyjna

Rektascensja

05h 06m 53,2s

Deklinacja

–03° 20′ 28″

Odległość

1300 ly

Jasność pozorna mgławicy

+9m

Rozmiary kątowe

5' × 3'

Charakterystyka fizyczna
Alternatywne oznaczenia
LBN 916, Ced 40

NGC 1788mgławica refleksyjna znajdująca się w konstelacji Oriona w odległości około 1300 lat świetlnych. Została odkryta 1 lutego 1786 roku przez Williama Herschela[1].

Mgławica NGC 1788 została ukształtowana przez potężne wiatry oraz światło otaczających ją gwiazd gwiazdozbioru Oriona, od których wydaje się być odizolowana. W świetle widzialnym niewiele gwiazd powstających w tej mgławicy jest widoczna. Są one bowiem ukryte w otaczających je pyłowych kokonach. Najjaśniejsza z gwiazd mgławicy, HD 293815, jest widoczna tuż powyżej środka zdjęcia oraz powyżej wyraźnego, ciemnego pasa przecinającego mgławicę.

Gwiazdy znajdujące się w tym rejonie są bardzo młode, w średnim wieku miliona lat. Najstarsze z nich znajdują się po lewej stronie czerwonego pasa zjonizowanego wodoru, te średnie w środku mgławicy, oświetlając ją tworząc równocześnie małą gromadę. Najmłodsze gwiazdy, wciąż skrywane w pyłowych kokonach znajdują się bliżej prawej strony. Takie uporządkowanie gwiazd według wieku wskazuje, że przez mgławicę przemieszczała się fala, która zainicjowała procesy formowania nowych gwiazd pochodząca od masywnych gwiazd Oriona.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Courtney Seligman: NGC 1788. [w:] Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2015-03-09]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

NGC 1785NGC 1786NGC 1787NGC 1788NGC 1789NGC 1790NGC 1791