Niemiecka Partia Rzeszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Niemiecka Partia Rzeszy (niem. Deutsche Reichspartei, DRP[1]) – niemiecka partia polityczna istniejąca w latach 1950-1965.

Powstała w 1950, początkowo działała w cieniu Socjalistycznej Partii Rzeszy, na znaczeniu zyskała po jej delegalizacji w 1952. Oficjalnie opowiadała się za rehabilitacją żołnierzy III Rzeszy, partię w znacznym stopniu opanowali byli hitlerowcy. Jeszcze w 1960 na 33 członków zarządu 24 należało w przeszłości do NSDAP. Głosiła koncepcję "trzeciej drogi", celem nadrzędnym było zjednoczenie Niemiec (nawet za cenę ich neutralności w układzie Wschód-Zachód lub czasowej konfederacji dwóch państw niemieckich). Używano pojęcia "nowy nacjonalizm".

Partia nie odnosiła już większych sukcesów wyborczych, w wyborach do Bundestagu otrzymywała około 1% głosów, miała reprezentantów w landtagach Dolnej Saksonii i Nadrenii-Palatynacie, spowodowane to było m.in. przejęciem haseł rewizjonistycznych przez rządzącą niemiecką chadecję wzmocnioną efektami "cudu gospodarczego".

Partia w 1964 znalazła się w stanie rozkładu, w grudniu 1965 została formalnie rozwiązana. Jej działalność kontynuuje od 1964 Narodowodemokratyczna Partia Niemiec.

Przypisy

  1. Identyczny skrót jak Niemiecka Partia Prawicowa

Bibliografia[edytuj]

  • Faszyzm niemiecki z perspektywy półwiecza. Materiały i studia, Poznań 1985, rozdział "Faszyzm w Niemczech Zachodnich po II wojnie światowej", Wojciech Krzyżaniak, PL ISSN 0554-8217