Noach Pryłucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Noach Pryłucki (1882–1941?)

Noach (Nojach) Pryłucki (jidysz נח פּרילוצקי; ur. 1 października 1882 w Berdyczowie, zm. 1941 lub w 1942 w Wilnie) – polski polityk – fołkista, dziennikarz i adwokat żydowskiego pochodzenia, poseł na Sejm Ustawodawczy i Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Berdyczowie. Przeniósł się do Warszawy, gdzie rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim. Za swą działalność polityczną był wielokrotnie aresztowany przez władze carskie i ostatecznie relegowany z uczelni. Praktykował jako adwokat. W latach 1910–1936 był współwłaścicielem, współpracownikiem i redaktorem dziennika Der Moment. W 1916 założył i następnie szefował Żydowskiemu Stronnictwu Ludowemu. Wybrany członkiem Rady Stanu w 1918 roku[1].

Poseł do Sejmu Ustawodawczego w 1919, musiał zrzec się mandatu ze względu na brak obywatelstwa. Po uzyskaniu obywatelstwa polskiego ponownie posłował w latach 1922–1927. Zdobył mandat z listy Żydowskiego Demokratycznego Bloku Ludowego (lista nr 20 w okręgu wyborczym nr 1 - Warszawa)[2], założył w sejmie odrębne od ŻKP koło Żydowskiej Partii Ludowej.

Był członkiem żydowskich organizacji kulturalnych i dobroczynnych.

Zginął śmiercią tragiczną w getcie wileńskim w 1941 lub 1942.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kurjer Poznański, nr 84, rok XIII, 12 kwietnia 1918 roku, [b.n.s]
  2. Pryłucki Nojach (1882-1941) w bazie Biblioteki Sejmowej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto był kim w II Rzeczypospolitej, red. Jacek Majchrowski, Warszawa 1994
  • Mniejszość żydowska w parlamencie II Rzeczypospolitej: (1922–1939), Janusz Fałowski, Kraków 2006
  • Szymon Rudnicki: Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2004, s. 411-419. ISBN 83-70596-39-8.