Obszar ochrony ścisłej Zaborów Leśny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zaborów Leśny
obszar ochrony ścisłej
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Położenie Kampinoski Park Narodowy
Mezoregion Kotlina Warszawska
Data utworzenia 1959
Powierzchnia 90,60 ha
Położenie na mapie gminy Izabelin
Mapa konturowa gminy Izabelin, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zaborów Leśny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Zaborów Leśny”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Zaborów Leśny”
Położenie na mapie powiatu warszawskiego zachodniego
Mapa konturowa powiatu warszawskiego zachodniego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Zaborów Leśny”
Ziemia52°18′36″N 20°42′48″E/52,310000 20,713333

Zaborów Leśnyobszar ochrony ścisłej o powierzchni 90,60 ha położony w południowej części Kampinoskiego Parku Narodowego, utworzony w 1959 roku[1].

Leży kilkaset metrów na północ od wysuniętych zabudowań wsi Mariew i Buda, tuż przy niewyróżnionej miejscowości Zaborów Leśny. W bezpośrednim sąsiedztwie są także OOŚ „Cyganka” i „Kalisko”, zaś wzdłuż południowej i wschodniej granicy obszaru przepływa Kanał Zaborowski[2]. Przez jego teren przebiegają szlak turystyczny zielony Południowy Szlak Leśny (rezerwat leży na jego 44 kilometrze), szlak turystyczny niebieski Południowy Szlak Krawędziowy (18 kilometr) i szlak turystyczny żółty Szlak im. Powstańców Warszawskich[3][4].

Obszar ochrony ścisłej obejmuje głównie tereny wydmowe i bagienne, porośnięte borem sosnowym świeżym i wilgotnym, olsami, łozami oraz olszyną. Znajdują się tu turzycowisko Trzy Włóki, a także uroczysko „Park” (jego teren porastają m.in. modrzewie i brzozy – pozostałość po dawnym parku; zawiera także małe jeziora). Są tu także zlokalizowane: mogiła powstańców styczniowych poległych w bitwie pod Budami Zaborowskimi i obozowisko turystyczne[5]. W południowej części obszaru znajduje się leśniczówka, a w jej sąsiedztwie grupa pomników przyrody: liczących około 150–250 lat dębów szypułkowych i lip drobnolistnych. Występują tu m.in. łosie oraz żurawie, a w stawach rybnych także bobry[1][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rezerwaty przyrody – Kampinoski Park Narodowy. www.kampinoska.waw.pl. [dostęp 2020-01-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 lutego 2018)].
  2. Mapa Mazowsza na Geoportalu. szlakimazowsza.gis.geo.uj.edu.pl. [dostęp 2020-01-28].
  3. Turystyka. kampinoski-pn.gov.pl. [dostęp 2020-01-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 stycznia 2020)].
  4. a b Obszar Ochrony Ścisłej „Zaborów Leśny”. mazowsze.szlaki.pttk.pl. [dostęp 2020-01-28].
  5. Lechosław Herz: Puszcza Kampinoska. Pruszków: Wyd. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 319. ISBN 978-83-62460-18-2.