Przejdź do zawartości

Obywatelska inicjatywa ustawodawcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Obywatelska inicjatywa ustawodawcza (inicjatywa ludowa) – jeden z elementów demokracji bezpośredniej, umożliwiający - ściśle określonej przez prawo grupie obywateli, posiadających pełnię praw wyborczych - wystąpienie z inicjatywą ustawodawczą do parlamentu. Obowiązuje m.in. w Polsce, gdzie prawo takie przysługuje grupie co najmniej 100 tys. obywateli mających prawo wybierania do Sejmu[1].

Zgodnie z polskim prawem obywatelska inicjatywa ustawodawcza nie dotyczy:

  • projektu ustawy budżetowej oraz ustaw bezpośrednio wyznaczających sytuację finansów publicznych – inicjatywę posiada wyłącznie Rada Ministrów (art. 221 Konstytucji)
  • projektu ustawy o zmianie Konstytucji – inicjatywa przysługuje grupie obejmującej co najmniej 1/5 ustawowej liczby posłów, Senatowi oraz prezydentowi (art. 235 ust. 1 Konstytucji).

Procedurę obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej w Polsce reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli (Dz. U. z 2018 r. poz. 2120). W celu wniesienia projektu ustawy do Sejmu tworzy się komitet inicjatywy ustawodawczej składający się z co najmniej 15 osób. Komitet ten ma osobowość prawną[2].

Na zlecenie Marszałka Sejmu Państwowa Komisja Wyborcza weryfikuje podpisy popierające inicjatywę ustawodawczą obywateli[3].

Obywatelska inicjatywa ustawodawcza, tak jak wszystkie projekty ustaw, podlega zasadzie dyskontynuacji, z tym wyjątkiem, że projekty obywatelskie mogą być procedowane także w następnej kadencji Sejmu. Rzecznik Praw Obywatelskich zwraca uwagę, że projekty te powinny podlegać najwyższej ochronie jako przejaw demokracji bezpośredniej, dlatego zwrócił się do Komisji Ustawodawczej Sejmu RP o zapoczątkowanie dyskusji w sprawie zmiany przepisów[4].

Największy sukces frekwencyjny

[edytuj | edytuj kod]

Największym sukcesem frekwencyjnym w historii obywatelskich inicjatyw ustawodawczych w Polsce była akcja zbierania podpisów pod projektem „Stop aborcji” w 2011 roku. Została ona zainicjowana przez Komitet Inicjatywy Ustawodawczej „Stop aborcji”, związany z Fundacją Pro – Prawo do Życia. W ciągu trzech miesięcy zebrano ponad 600 tysięcy podpisów pod projektem ustawy całkowicie zakazującej aborcji, nawet w przypadkach wyjątków przewidzianych wcześniej przez ustawę z 1993 roku. Projekt został złożony w Sejmie i skierowany do dalszych prac, jednak ostatecznie został odrzucony w drugim czytaniu.[5]

Duże poparcie dla tego projektu było istotnym precedensem, pokazującym skuteczność mobilizacji społecznej wokół spraw światopoglądowych i bioetycznych.

Od tego czasu również inne inicjatywy w tej tematyce cieszyły się wysoką frekwencją podpisów — m.in. „Zatrzymaj aborcję” (2017)[6] czy „Tak dla religii i etyki w szkole” (2025)[7], które przekroczyły próg kilkuset tysięcy podpisów.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Por. art. 118 ust. 2 Konstytucji RP.
  2. Art. 5 ust. 4 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli.
  3. Art. 12 ust. 1 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli.
  4. Obywatelskie projekty ustaw, a zasada dyskontynuacji. Potrzebna zmiana przepisów. bip.brpo.gov.pl, 2022-03-25. [dostęp 2023-09-29].
  5. Aleksander Barszczewski, "Zatrzymaj aborcję": liczba podpisów będzie rekordowa [online], Misyjne.pl, 23 listopada 2017 [dostęp 2025-07-31].
  6. Ponad 830 tys. podpisów pod "Zatrzymaj aborcję". Obywatelski projekt trafił do Sejmu [online], tvrepublika.pl [dostęp 2025-07-31].
  7. "Tak dla religii i etyki w szkole". Zebrali pół miliona podpisów pod projektem ustawy [online], TOK FM, 26 czerwca 2025 [dostęp 2025-07-31].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]