Oczko polodowcowe
Oczko polodowcowe, oczko jeziorne[1] – niewielkie jezioro wytopiskowe, które wypełnia zagłębienie wytopiskowe powstałe w wyniku wytopienia bryły martwego lodu[1]. Zbiorniki tego typu mają zazwyczaj średnicę do kilkudziesięciu metrów i głębokość do około 5 m, a ich występowanie jest charakterystyczne dla młodych pojezierzy[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski: Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 161. ISBN 83-220-0196-7. (pol.).