Oddział rozpoznawczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oddział rozpoznawczy (OR) – ogólnowojskowy element rozpoznawczy.

Oddział rozpoznawczy organizowany jest zazwyczaj na szczeblu brygady lub dywizji w celu zdobycia informacji o nieprzyjacielu i terenie, a niekiedy dla zabezpieczenia odsłoniętego skrzydła związku taktycznego lub kierunku, z którego istnieje szczególne zagrożenie. Stanowi bardzo efektywny element zdobywania i potwierdzania pełnych, wiarygodnych i aktualnych informacji niezbędnych do skutecznego organizowania i prowadzenia walki. Jego skład uzależniony jest od wykonywanego zadania, sytuacji bojowej, warunków terenowych itp. Najczęściej do działania jako oddział rozpoznawczy dywizji wyznacza się pododdział od kompanii do wzmocnionego batalionu.

W zależności od zadania, charakteru działań nieprzyjaciela, jak i terenu batalion (kompania) wyznaczony do działania jako OR dywizji powinien być wzmocniony:

  • bz (kz) – czołgami,
  • bcz (kcz) – piechotą,
  • kr – piechotą i czołgami.

Ponadto, w razie potrzeby, do OR może być przydzielona artyleria, saperzy, pododdziały rozpoznania inżynieryjnego, artyleryjskiego i chemicznego oraz inni specjaliści niezbędni do sprawnego wykonania zadania.

W celu prowadzenia rozpoznania oddziałowi rozpoznawczemu określa się pas lub kierunek działania. Szerokość pasa rozpoznania (działania) zależy od otrzymanego zadania, sił i środków OR, warunków terenowych i charakteru działań nieprzyjaciela może wynosić :

Oddziały rozpoznawcze działają z reguły na kierunku głównego uderzenia dywizji prowadząc rozpoznanie obiektów nieprzyjaciela. Niekiedy niszczą je, współdziałając przy tym z innymi elementami rozpoznawczymi (samodzielny patrol rozpoznawczy, grupa rozpoznawcza, grupa specjalna). Mogą również całością sił uchwycić i utrzymać do czasu podejścia wojsk własnych określony obiekt (przeprawę przez przeszkodę wodną, węzeł dróg, wzniesienie, cieśninę, miejscowość itp.).

Oddział rozpoznawczy rozpoznaje: rejony i obiekty nieprzyjaciela, rejony rozmieszczenia odwodów, kolejne rubieże obronne, rozmieszczenie środków ogniowych, sztabów, zapór inżynieryjnych oraz teren.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]