Opłata targowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Opłata targowa – fakultatywna danina publiczna pobierana od podmiotów dokonujących sprzedaży na targowiskach.

  • Opłacie podlega sprzedaż na targowiskach i wszelkich innych miejscach, w których jest prowadzona sprzedaż z wyłączeniem sprzedaży w budynkach lub w ich częściach.
  • Opłata może zostać wprowadzona przez radę gminy.
  • Opłatę pobiera się niezależnie od należności pobieranych za korzystanie z targowiska oraz usługi świadczone przez prowadzącego targowisko.
  • Dla opłaty targowej nie ma znaczenia forma własności terenu, na którym prowadzona jest sprzedaż.
  • Z opłaty targowej zwolnieni są podatnicy podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi na targowiskach.
  • Gminy mogą dowolnie ustalać sposób naliczania opłaty targowej (np. w zależności od wielkości stoiska, rodzaju sprzedawanego towaru, dnia tygodnia, pory roku itp.) oraz dowolnie zawężać krąg podatników podlegających opłacie targowej.
  • Wysokość opłat ustala właściwa miejscowo rada gminy z uwzględnieniem maksymalnej stawki dziennej, corocznie ustalanej przez Ministra Finansów. Maksymalna stawka na rok 2014 – 764,62 zł dziennie (M.P. z 2013 r. poz. 724).

Zagadnienia opłaty targowej reguluje Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych z późniejszymi zmianami (Dz.U. z 2018 r. poz. 1445).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.