Operacja Norwooda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Operacja Norwooda

Operacja Norwooda to operacja serca, która po raz pierwszy została pomyślnie przeprowadzona przez Norwooda i jego współpracowników. Operację tę stosuje się w przypadku leczenia zespołu niedorozwoju lewej części serca, atrezji zastawki dwudzielnej lub innych wad serca o typie pojedynczej komory.

Największym zagrożeniem w wymienionych wadach jest to, że serce nie pompuje krwi do krążenia dużego, tj. nie rozprowadza krwi po całym organizmie. Celem operacji Norwooda jest połączenie pojedynczej komory serca z krążeniem dużym. Aby to osiągnąć, wstrzymuje się przepływ krwi do płuc i formuje alternatywną drogę dopływu krwi do tego organu.

Operacja Norwooda należy do skomplikowanych i można przeprowadzać ją różnie w zależności od rozpoznania oraz ogólnego stanu serca. Polega na oddzieleniu pnia płucnego od lewej i prawej tętnicy płucnej i połączeniu go z górną częścią aorty. Często konieczne jest poszerzenie pnia płucnego, do czego wykorzystuje się tkanki pacjenta lub odpowiednie tkanki zwierzęce. Dzięki temu mieszanka krwi utlenowanej i odtlenowanej jest pompowana do ciała przez zastawkę pnia płucnego.

Aby zapewnić dopływ krwi do płuc po oddzieleniu tętnic płucnych od serca, stosuje się jedną z metod:

  • Zmodyfikowane zespolenie systemowo-płucne typu Blalock-Taussig – tętnicę podobojczykową łączy się z tętnicą płucną za pomocą plastikowego przewodu wykonanego z Gore-Texu. W tym przypadku krew wypływa z pojedynczej komory przez zastawkę pnia płucnego do przebudowanej aorty, tętnicy podobojczykowej i, poprzez wstawiony przewód, do płuc. Stosuje się różne odmiany tej metody w zależności od miejsca zespolenia z krążeniem dużym. Poza tętnicą podobojczykową może to być np. aorta.
  • Zespolenie pomiędzy pojedynczą komorą a pniem płucnym – wycina się otwór w ścianie pojedynczej komory, skąd prowadzi się przewód wykonany z Gore-Texu łączący komorę z pniem płucnym. Różnica pomiędzy dwiema metodami jest taka, że w tym przypadku przepływ krwi jest bardziej pulsacyjny niż w zespoleniu typu Blalock-Taussig.

Operacja Norwooda (zamiana funkcji czynnościowych komory prawej z niewykształconą komorą lewą) jest pierwszym z trzech etapów operacji rekonstrukcyjnych serca, pozostałe etapy to operacja hemi-Fontana i Fontana[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.