Organizacja Badr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Organizacja Badr – wojskowa formacja szyicka związana w latach 1982-2012 z Najwyższą Radą Islamską w Iraku, od 2012 działająca samodzielnie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1982 w Teheranie grupa szyickich duchownych z An-Nadżafu, zbiegłych z Iraku w obawie przed represjami ze strony rządu Saddama Husajna, utworzyła Najwyższą Radę Rewolucji Islamskiej w Iraku, której celem miało być rozszerzenie rewolucji islamskiej z Iranu na Irak. Formacja powstała za zgodą i przy poparciu władz Iranu. Jej pierwszym przywódcą został Muhammad Bakir al-Hakim[1]. Brygada Badr była zbrojnym ramieniem Rady[2]. Została utworzona i wyszkolona przez irański Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej; do 2003 oficerowie w brygadzie również pochodzili wyłącznie z Korpusu[3]. Jej żołnierzy rekrutowano m.in. spośród irackich jeńców wojennych w wojnie iracko-irańskiej. Brygada walczyła w wojnie po stronie irańskiej, odgrywając pewną rolę w starciach na terenie Kurdystanu irackiego[4].

Brygada Badr, przy wsparciu ze strony Korpusu, wsparła powstanie szyitów irackich w 1991 (Iran oficjalnie nie zaangażował się w pomoc powstańcom); zostało ono brutalnie stłumione przez iracką Gwardią Republikańską[1][4].

Po obaleniu dyktatury Saddama Husajna podczas II wojny w Zatoce Perskiej działacze Najwyższej Rady Rewolucji Islamskiej i organizacji Badr przybyli do Iraku. Organizacja Badr liczyła wówczas 15 tys. żołnierzy[3]. Po tym, gdy Zjednoczony Sojusz Iracki, szyicka koalicja, do której weszła m.in. Najwyższa Rada Rewolucji Islamskiej, wygrała wybory parlamentarne w Iraku w grudniu 2005, ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Nuriego al-Malikiego został dotychczasowy dowódca organizacji Badr Bakir Dżabr az-Zubajdi[2]. Za sprawą jego starań po debasyfikacji irackich sił zbrojnych i policyjnych miejsce zwalnianych funkcjonariuszy związanych ze zdelegalizowaną partią Baas zajęli w znacznej mierze żołnierze organizacji Badr. Za przyzwoleniem az-Zubajdiego organizacja Badr, razem z sadrystowską Armią Mahdiego, dopuszczała się na szeroką skalę zabójstw byłych działaczy partii Baas i terroryzowała ludność sunnicką Bagdadu[2]. Niektórzy amerykańscy oficerowie działający w okupowanym Iraku twierdzili, że organizacja Badr dopuściła się w tym okresie zbrodni wojennych, świadomie zaplanowanych przez szyickich przywódców Iraku[2]. Organizacja została stopniowo zintegrowana z tworzoną od podstaw nową, zdebasyfikowaną policją iracką; także po zakończeniu tego procesu dopuszczała się zbrodni na sunnitach[3].

W 2012 formacja zerwała z Najwyższą Radą Islamską i działa odtąd samodzielnie. Pozostaje blisko związana z siłami Ghods, częścią Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej[5]. Dowódcą organizacji Badr jest Hadi al-Amiri[6]. Jest jedną z największych milicji szyickich działających w ramach koalicji Siły Mobilizacji Ludowej, jej liczebność szacuje się nadal na 15 tys. ludzi[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Farouk-Sluglett i Sluglett 2003 ↓, s. 300.
  2. a b c d Dodge 2012 ↓, s. 62-64.
  3. a b c Dodge 2012 ↓, s. 65.
  4. a b Tripp 2009 ↓, s. 287.
  5. Hakim-led Citizen Coalition could shake up Iraqi elections, Al-Monitor [dostęp 2015-12-27] (ang.).
  6. The Shadow Commander, The New Yorker [dostęp 2015-12-06].
  7. Irackie Siły Mobilizacji Ludowej vs. Państwo Islamskie, bliskiwschod.pl [dostęp 2016-08-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]