Osieczek (powiat wąbrzeski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°17′30″N 19°6′37″E

- błąd

38 m

WD

53°20'N, 19°5'E

- błąd

20575 m

Odległość

1081 m

Osieczek
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Katarzyny
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

wąbrzeski

Gmina

Książki

Liczba ludności (III 2011)

810[1]

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

87-222[2]

Tablice rejestracyjne

CWA

SIMC

0845507

Położenie na mapie gminy Książki
Mapa konturowa gminy Książki, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Osieczek”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Osieczek”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Osieczek”
Położenie na mapie powiatu wąbrzeskiego
Mapa konturowa powiatu wąbrzeskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Osieczek”
Ziemia53°17′30″N 19°06′37″E/53,291667 19,110278

Osieczekwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Książki. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa toruńskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 810 mieszkańców[1]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Książki.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[3] na listę zabytków wpisany jest:

  • kościół parafialny pw. św. Katarzyny, gotycki zabytek (XVI w.) murowany z kamienia. W 1618 r. dobudowano wieżę z cegly. Przełom XIX/XX w., nr rej.: A/353 z 13.07.1936.
  • grodzisko Osieczek z XII wieku zbudowane przez Słowian w celu obrony przed najazdami pruskimi i wzmiankowano w 1222 roku, kiedy to książę Konrad Mazowiecki nadał biskupowi pruskiemu Chrystianowi miejscowość Osechino, w której znajdował się gród, kojarzoną przez większość badaczy średniowiecza z Osieczkiem[4]. Grodzisko w Osieczku znajduje się w zachodniej części wsi i położone jest przy południowo-zachodnim brzegu jeziora Wielkiego. Relikty jednoczłonowego grodu mają prawie kolisty kształt, średnica podstawy grodziska wynosi około 85 m. W części zachodniej grodziska, gdzie wał jest najlepiej zachowany, jego korona ma wysokość prawie 7 metrów[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 893 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 24 listopada 2022, s. 104 [dostęp 2016-02-28].
  4. Boguwolski R., Kola A., Poliński D., Osieczek, gm. Książki, [w:] Wczesnośredniowieczne grodziska ziemi chełmińskiej. Katalog źródeł, Toruń 1994
  5. Grodzisko, Osieczek - Zabytek.pl, zabytek.pl [dostęp 2019-10-01] (pol.).