Osiedle Stare Żegrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Osiedle Stare Żegrze
Państwo  Polska
Miasto Poznań
Dzielnica Żegrze
Poprzednia nazwa Osiedle Związku Walki Młodych
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Osiedle Stare Żegrze
Osiedle Stare Żegrze
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Osiedle Stare Żegrze
Osiedle Stare Żegrze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osiedle Stare Żegrze
Osiedle Stare Żegrze
Ziemia52°22′55″N 16°57′37″E/52,381944 16,960278

Osiedle Stare Żegrzeosiedle mieszkaniowe na terenie Żegrza, w Poznaniu (projektowała Barbara Namysł).

Zabudowę osiedla stanowią wielorodzinne budynki mieszkalne, cztero- i jedenastopiętrowe, zbudowane w systemie szczecińskim. Dominują mieszkania trzy- i czteropokojowe, jedynie w 2 niskich blokach wybudowano małe, jednopokojowe kawalerki. Znajduje się tutaj kościół pw. Bogarodzicy Maryi, szkoła podstawowa nr 50 im. I Dywizji Pancernej gen. S. Maczka oraz gimnazjum nr 27.

Do 1991 r. osiedle nosiło nazwę Osiedle Związku Walki Młodych (ZWM)[1].

Zespół został uzupełniony częścią z lat 90. XX wieku, zaprojektowaną przez Mariana Urbańskiego. W partii tej usytuowano budynki cztero- i pięciokondygnacyjne zbudowane w technice tradycyjnej[2]. Lata 90. dawały już architektom dużą swobodę w projektowaniu, dlatego w blokach tych występują mieszkania o bardzo zróżnicowanym układzie i powierzchni, od małych, jednopokojowych kawalerek po ponadstumetrowe, dwupoziomowe penthousy z tarasem. Według architekta budynki miały stanowić próbę odkrycia na nowo piękna secesji, ale w wydaniu współczesnym, osiedlowym[3]. We wrześniu 2000 roku przy ulicy Bobrzańskiej została oddana do użytku jednostka straży pożarnej JRG-7[4].

Osiedle Stare Żegrze, widok od strony ulicy Inflanckiej
Osiedle Stare Żegrze, widok od strony ulicy Inflanckiej

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Osiedle Stare Żegrze posiada połączenia komunikacyjne z innymi osiedlami i dzielnicami miasta poprzez linie tramwajowe MPK: 1, 5, 17 i 201 i linie autobusowe: 52, 62, 65, 66, 74, 81, 84, 92, 96, 97, 232, 238, 244 i 245.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchwała Nr XXII/148/91 Rady Miejskiej Poznania z dnia 26 marca 1991 r. w sprawie nazewnictwa miejskiego (Załącznik nr 3 do uchwały)
  2. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 271, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  3. Strona internetowa architekta Macieja Organisty
  4. Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza nr 7 | Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu, www.kmpsp.poznan.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]