Żegrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poznania Żegrze
jednostka pomocnicza Poznania
Ilustracja
Zabudowa osiedla Stare Żegrze na Żegrzu (styczeń 2016)
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miasto Poznań
SIMC 0970218
Zarządzający Przewodniczący Łukasz Kapustka
Powierzchnia 3,15 km²
Wysokość 78 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

18 631
Nr kierunkowy (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
Położenie na mapie Poznania
Położenie na mapie
52°22′45,63″N 16°58′05,87″E/52,379342 16,968297
Portal Portal Polska

Żegrze – dzielnica Poznania i osiedle administracyjne, we wschodnim obszarze miasta.

Obejmuje osiedla Polan, Stare Żegrze i Orła Białego oraz rozległy teren aż do południowej części stacji Poznań Franowo, w którego centrum znajduje się Fort II (Stülpnagel) dawnej Twierdzy Poznań.

Mieszkańcy Żegrza to w większości członkowie Spółdzielni Mieszkaniowej „Osiedle Młodych”, której siedziba Zarządu znajduje się na os. Piastowskim.

Historia[edytuj]

Cały ten obszar wchodził w przeszłości w skład wsi Żegrze nadanej Poznaniowi jako zaplecze gospodarcze w roku 1253, a został ostatecznie włączony do miasta w 1940 r. Wieś szlachecka Zegrz położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[1].

Według danych ze spisu powszechnego w 1789 (pierwszego w Polsce) Żegrze zamieszkiwało 135 osób.

Aż do lat 70. teren zachował charakter i zabudowę wiejską. Wraz z budową nowych osiedli pierwotny charakter obszaru został zniszczony, a sieć hydrologiczna i topograficzna prawie całkowicie zmieniona. Pozostały nieliczne relikty wiejskiej zabudowy, np. kapliczki czy uliczki osiedlowe.

Obszar Żegrza w latach 1954–1990 należał do dzielnicy Nowe Miasto.

W 2000 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Żegrze[2].

Współcześnie[edytuj]

W latach 1974–77 na pograniczu Żegrza i Chartowa powstała nowoczesna trasa wylotowa na Katowice, zwana popularnie Trasą Katowicką. Powstała ona w miejscu założonego w 1939 cmentarza parafii św. Rocha. W związku z likwidacją jego oraz kaplicy cmentarnej, służącej również za kościół, uzyskano zgodę na budowę nowej świątyni pw. Najświętszej Bogarodzicy Maryi.

W połowie lat 90. na nowo ruszyła intensywna rozbudowa osiedli, zwłaszcza Starego Żegrza. Osiedla początkowo nazwane skrótami organizacji społeczno-politycznych ZWM, ZMS i ZMP po okresie transformacji przemianowane zostały na Polan, Stare Żegrze i Orła Białego.

Edukacja[edytuj]

  • Szkoła podstawowa nr 64 im. Marii Konopnickiej[3],
  • Szkoła podstawowa nr 50 im. I Dywizji Pancernej gen. S. Maczka[4],
  • Przedszkole nr 180 „Dzięciołowe Mieszkanie”[5],
  • Przedszkole nr 20 „Śmiałka Umiałka”[6]
  • Przedszkole nr 178 „Kwiaty Polskie”[7],
  • Przedszkole nr „Akademia Pana Kleksa”[8],
  • Przedszkole nr 186 „Mieszkańcy Łąki”[9],
  • Gimnazjum nr 27 im. z Oddziałami Integracyjnymi im. gen. Stanisława Maczka[10]
Widok na osiedla: Orła Białego, Stare Żegrze na Żegrzu i Armii Krajowej, Bohaterów II Wojny Światowej na Ratajach. Widoczne ulice: Żegrze, Inlfancka, Pawia, Redarowska (2009)
Widok na osiedla: Orła Białego, Stare Żegrze na Żegrzu i Armii Krajowej, Bohaterów II Wojny Światowej na Ratajach. Widoczne ulice: Żegrze, Inlfancka, Pawia, Redarowska (2009)

Główne ulice[11][edytuj]

Ulica Inflancka i przystanek autobusowy Osiedle Polan
  • Bobrzańska
  • Inflancka
  • Kurlandzka
  • Obodrzycka
  • Piłsudskiego
  • Żegrze

Bezpieczeństwo[edytuj]

Tereny poznańskiego Nowego Miasta sfotografowane przez amerykańskiego satelitę wywiadowczego KH-4A 1023, w dniu 23 sierpnia 1965 r. Widoczny obszar Rataj, Żegrza i Starołęki.
Tramwaj typu Solaris Tramino na ulicy Żegrze
Dom Chmielewskich z 1907 roku na ulicy Byteńskiej jest jednym z zachowanych domów bamberskich na Żegrzu
Dom Kaniewskich, przy skrzyżowaniu ulicy Morzyczańskiej z ulicą Piłsudskiego jest innym domem bamberskim na obszarze dzielnicy
Fort II Twierdzy Poznań na Żegrzu

Na ulicy Bobrzańskiej mieści się remiza Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej nr 7 Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej[12].

Wspólnoty religijne[edytuj]

Na Żegrzu utworzono dwie parafie kościoła rzymskokatolickiego, które należą do dekanatu Poznań-Rataje i są to:

Przedsiębiorstwa[edytuj]

Kultura[edytuj]

Transport[edytuj]

Linie tramwajowe:[15]

  • 1 – Franowo – Junikowo
  • 5 – Stomil – Górczyn
  • 17 – Starołęka – Ogrody

Linie tramwajowe nocne[16]

  • 201 – Osiedle Jana III Sobieskiego–Osiedle Lecha–Osiedle Jana III Sobieskiego (na Ratajach linia okrężna)

Linie autobusowe zwykłe MPK Poznań[17]

  • 52 – Rondo Rataje – Darzybór
  • 54 – Franowo – Spławie
  • 62 – Rondo Rataje – Krzesiny - Rondo Rataje (linia okrężna)
  • 65 – Rondo Rataje – Starołęka
  • 66 – Rondo Rataje – Zieliniec
  • 74 – Sobieskiego Dworzec – Osiedle Orła Białego
  • 81 – Rondo Rataje – Centrum Handlowe M1
  • 84 – Rondo Rataje – Nowe ZOO
  • 92 – Rondo Rataje – Giełda Ogrodnicza Franowo
  • 96 – Rondo Rataje – Krzesiny–Rondo Rataje (linia okrężna)

Linie autobusowe zwykłe KOMBUS Kórnik[18]

  • 501 – Rondo Rataje – Kórnik-Bnin Osiedle
  • 502 – Rondo Rataje – Kórnik-Bnin Osiedle
  • 560 – Rondo Rataje – Zaniemyśl-kościół
  • 561 – Rondo Rataje – Zaniemyśl-kościół

Linie autobusowe zwykłe KOMBUS Kórnik obsługiwane na zlecenie ZTM[19]'

  • 511 - Franowo –Kamionki/Klonowa
  • 512 - Franowo – Borówiec/Dębowa

Linie autobusowe zwykłe gminy Kleszczewo[20]

  • 431 – Rondo Rataje – Gmina Kleszczewo
  • 432 – Rondo Rataje – Gmina Kleszczewo
  • 433 – Rondo Rataje – Gmina Kleszczewo

Linie autobusowe nocne MPK Poznań[21]

  • 232 – Rondo Kaponiera – Osiedle Rusa
  • 238 – Rondo Kaponiera – Franowo
  • 244 – Rondo Rataje – Pokrzywno-Krzesiny–Spławie–Szczepankowo–Rondo Rataje (linia okrężna)
  • 245 – Mogileńska – Starołęka

Media[edytuj]

  • Ratajska Telewizja Kablowa (od 1997),
  • Bezpłatny miesięcznik lokalny: „Gazeta ratajska” (nakł. 5 000 egz.). Adresowany jest on do mieszkańców Rataj, Chartowa i Żegrza. Redaktorem naczelnym jest Jerzy Raube[22].
  • Darmowy miesięcznik lokalny: „Oferta Rataj”[23].

Osoby związane z Żegrzem[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Galeria zdjęć[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  1. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz: Poznań od A do Z. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986, s. 172. ISBN 83-03-01260-6.
  2. Maria Paradowska, Poznań. Zabytki bamberskie, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, ss.28-36, ​ISBN 978-83-7503-056-3

Linki zewnętrzne[edytuj]