Osjan (Macpherson)
Osjan – postać wzorowana na jednym z bohaterów mitologii irlandzkiej, Oisínie, synu Fionna, legendarnym wojowniku i bardzie celtyckim. Miał być autorem tzw. Pieśni Osjana, rzekomych średniowiecznych poematów celtyckich, za których odkrywcę podawał się osiemnastowieczny poeta szkocki James Macpherson, a które w rzeczywistości twórczo sfabrykował bez szczególnej wiedzy o podaniach celtyckich[1.1]. Najzagorzalszym denuncjatorem Pieśni Osjana okazał się wykluczający romantyczny sentymentalizm krytyk literacki Samuel Johnson, oskarżający twórczość Macphersona o oszustwo oraz fantazjowanie bez jakichkolwiek prób przekazania prawdy o współczesności[1.2].
Pieśni Osjana wydane zostały w języku angielskim w roku 1760 (Macpherson podawał, że tłumaczył je z języka gaelickiego) i stały się bardzo popularne w całej Europie, wywierając wpływ na literaturę romantyczną (szczególnie niemiecką). Przykładem może być ich pojawienie się w Cierpieniach młodego Wertera niemieckiego romantyka, J.W. Goethego. Tytułowy bohater zaczytuje się w utworze pod wpływem silnych uczuć związanych z nieszczęśliwą miłością.
Polskie tłumaczenia
[edytuj | edytuj kod]Jako pierwszy fragmenty Pieśni przełożył Ignacy Krasicki w 1793 roku. W 1838 roku wydano we Lwowie pierwszy polski pełny przekład Pieśni Osjana dokonany przez Seweryna Goszczyńskiego. Goszczyński przełożył Pieśni w czasie pobytu w Mikołajowicach w pierwszych miesiącach 1832 r.[2]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- Thomas M. Curley, Samuel Johnson, the Ossian Fraud, and the Celtic Revival in Great Britain and Ireland, wyd. 1, Cambridge University Press, 16 kwietnia 2009, DOI: 10.1017/CBO9780511576461, ISBN 978-0-521-40747-2.
- ↑ Sierotwiński Stanisław, Wstęp do wydania „Dziennika podróży do Tatrów” S. Goszczyńskiego, wyd. Ossolineum i DeAgostini, Wrocław 2005, s. XLVII, ISBN 83-04-04762-4.
