Otoczka bakteryjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otoczka bakteryjna – cienka, widoczna w mikroskopie świetlnym, warstwa otaczająca od zewnątrz ścianę komórkową bakterii.

Warstwa ta jest dobrze zorganizowana i niełatwo przepuszczalna. Zwykle zbudowana jest z polisacharydów, ale niekiedy też z innych materiałów – na przykład otoczka laseczki wąglika składa się z kwasu glutaminowego[1]. Otoczki chronią bakterię przed fagocytozą. Zawierają wodę, która chroni bakterię przed wysuszeniem. One także zamykają dostęp bakteriofagom i najbardziej hydrofobowym toksycznym materiałom, jak detergenty[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leon Jabłoński (red.): Podstawy mikrobiologii lekarskiej. Podręcznik dla studentów. Warszawa: PZWL, 1979, s. 25. ISBN 83-200-0181-1.