Oziorsk (obwód czelabiński)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Burmistrz |
Jewgienij Szczierbakow[1] | ||||
Powierzchnia |
657,32 km² | ||||
Wysokość |
240 m n.p.m. | ||||
Populacja (2020) • liczba ludności |
| ||||
Nr kierunkowy |
+7 35130 | ||||
Kod pocztowy |
456780-456790 | ||||
Tablice rejestracyjne |
74, 174 | ||||
Położenie na mapie obwodu czelabińskiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||||
![]() | |||||
Strona internetowa |
Oziorsk (ros. Озёрск) – miasto zamknięte położone w obwodzie czelabińskim w Rosji.
Znane jako Baza-10 (ros. База-10) do 1954 roku, Czelabińsk-40 (ros. Челябинск-40) do 1966 roku, a potem Czelabińsk-65 (ros. Челябинск-65) do 1994 roku, miasto zostało założone w 1945 jako siostrzany kompleks radzieckiego programu nuklearnego. W okresie ZSRR nie było zamieszczane na mapach[3]. Obecnie pozostające w gestii Federalnej Agencji Energii Atomowej Rosatom (Государственная корпорация по атомной энергии «Росатом»). Leży wśród jezior Irtiasz, Kyzyłtasz, Nanoga Mała i Nanoga Wielka.
Wypadki jądrowe
[edytuj | edytuj kod]W 1940 w mieście powstała fabryka pocisków – Kombinat Chemiczny Majak („Latarnia”). Od tego czasu miały tam miejsce 3 wypadki jądrowe (w tym 29 września 1957 katastrofa kysztymska[4]), wskutek których bezpośrednio zginęło około 200 osób, ewakuowano ok. 10-12 tys. ludzi, a dalsze kilkadziesiąt tysięcy otrzymało zagrażającą życiu dawkę promieniowania jonizującego. Dokładne dane nie są znane ze względu na celowe utajnienie wypadków, jak i samego projektu[5].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Status miasta przyznano Oziorsku w 1954. 4 stycznia 1994 oficjalnie nadano miastu nazwę, pochodzącą od otaczających je jezior.
Obecnie miasto nadal funkcjonuje jako centrum naukowe rosyjskiego programu nuklearnego, realizowanego głównie przez zakłady Majak.
Demografia
[edytuj | edytuj kod]Liczba mieszkańców w 2010 wynosiła 86 104[6]. W 2020 było to 78 440 mieszkańców[2].
Architektura
[edytuj | edytuj kod]-
Część starego miasta
-
Prospekt Karola Marksa
-
Dom kultury „Majak”
-
Teatr kukiełkowy „Zołotoj Pietuszok”
-
Siedziba Południowouralskiego Koledżu Politechnicznego
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Щербаков Евгений Юрьевич [online] [dostęp 2021-07-06] .
- ↑ a b Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2020 года [online] [dostęp 2021-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-22] (ros.).
- ↑ Jak w Sojuzie fałszowano wojskowe (tajne!) mapy. [dostęp 2019-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-20)].
- ↑ Кыштымская авария. Encyclopedia Disasters. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)]. (ros.).
- ↑ Ядерная катастрофа 1957 года на Урале. (ros.).
- ↑ БГД. (ros.).