Pałukowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy rodu szlacheckiego. Zobacz też: Pałuki.
Pałuki – pierwotny herb Pałuków
Topór – herb Pałuków

Pałukowie (Pałuki, Pałucy[1]) – średniowieczny ród szlachecki wywodzący się z terenów północno-wschodniej części Wielkopolski o nazwie Pałuki. Swoją świetność ród osiągnął w XIV wieku. Dzięki konsekwentnemu wzajemnemu wspieraniu krewnych utrzymywali urzędy powiązane z biskupstwem kujawskim, kolegiatą kruszwicką i województwem kaliskim. Stronnicy Andegawenów i Jagiellonów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Laik: Społeczeństwo i państwo w drugiej połowie XI i pierwszej połowie XII wieku. W: Państwo pierwszych Piastów. Państwo, społeczeństwo, kultura.. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1970, s. 220.