Palenica Białczańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parking na Palenicy Białczańskiej

Palenica Białczańska – polana w Tatrach Wysokich położona w Dolinie Białki na wysokości ok. 990 m n.p.m. Stanowi punkt końcowy dla ruchu zmotoryzowanego, zmierzającego Drogą Oswalda Balzera w kierunku Morskiego Oka. Jest tu także końcowy przystanek busów PKS, mikrobusów oraz postój góralskich fasiągów[1].

Dawniej na polanie znajdowały się szopy pasterskie górali z Białki Tatrzańskiej. W 1951 r. wybudowano murowany budynek, później kolejne. W 1962 r. na polanie zbudowano duży parking samochodowy[2]. Parkować tu może do 850 samochodów, często jednak nie wszyscy chętni mieszczą się, muszą więc zostawiać auta wzdłuż drogi lub nawet po stronie słowackiej. Parking jest płatny poza godzinami nocnymi[1]. Na Palenicy Białczańskiej mieści się najliczniej uczęszczane wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego: w 2005 r. weszło tędy 623 500 osób, czyli 31,5% wszystkich turystów w TPN. Niegdyś istniała tutaj również placówka Straży Granicznej, przekształcona obecnie w ośrodek wypoczynkowy pograniczników. Szosą z Palenicy do Morskiego Oka mogą jeździć jedynie odpowiednie służby, od 1998 r. zakaz wjazdu dotyczy też rowerów[1].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • szlak turystyczny niebieski – szlak niebieski na Rusinową Polanę i do Zazadniej.
    • Czas przejścia z Palenicy na Rusinową Polanę: 40 min, z powrotem 30 min
    • Czas przejścia z Rusinowej Polany do Zazadniej: 1 h, ↑ 1:15 h
  • szosa do Morskiego Oka, od której przy Wodogrzmotach Mickiewicza (50 min, ↓ 40 min) odchodzą szlaki:

Przypisy

  1. a b c Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XV. Latchorzew: Trawers, 2007. ISBN 978-83-60078-04-4.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.