Paolo Guerrero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
José Paolo Guerrero
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko José Paolo Guerrero Gonzales
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1984
Lima
Wzrost 185 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub SC Internacional
Kariera juniorska
Lata Klub
1992–2002 Alianza Lima
2002–2003 Bayern Monachium
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2002–2004 Bayern Monachium II 66 (45)
2004–2006 Bayern Monachium 27 (10)
2006–2012 Hamburger SV 134 (37)
2012–2015 Corinthians Paulista 62 (23)
2015–2018 CR Flamengo 61 (19)
2018– SC Internacional 0 (0)
W sumie: 350 (134)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001  Peru U-17 4 (1)
2001  Peru U-18 ? (?)
2004  Peru U-23 4 (3)
2004–  Peru 89 (36)
  1. Aktualne na: 2 grudnia 2018.
  2. Aktualne na: 26 czerwca 2018.
Dorobek medalowy
Copa América
Srebro Brazylia 2019
Brąz Argentyna 2011
Brąz Chile 2015

José Paolo Guerrero Gonzales (ur. 1 stycznia 1984 w Limie) – peruwiański piłkarz występujący na pozycji napastnika. Obecnie jest zawodnikiem SC Internacional.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Alianza Lima. W 2002 roku podpisał kontrakt z Bayernem. Dobra postawa w drugiej drużynie Bawarczyków zaowocowała powołaniem do pierwszego zespołu, gdzie Guerrero zadomowił się już na stałe, a następnie w 2006 roku trafił do Hamburger SV[1]. Przez 6 sezonów w Hamburgu Guerrero był jednym z podstawowych zawodników drużyny, notując 134 występy ligowe zdobywając w nich 37 bramek. W kwietniu 2010 roku został ukarany przez klub rekordową karą za rzucenie bidonem w twarz kibica na trybunach[2]. W lipcu 2012 roku Guerrero został zawodnikiem Corinthians. W grudniu tego samego roku zdobył dwie bramki w meczach Klubowych Mistrzostw Świata, dzięki czemu jego klub zwyciężył w tym turnieju. W 2013 roku Corinthians zdobył Recopa Sudamericana. W 2015 roku wygasł jego kontrakt i został wolnym zawodnikiem[3]. Po zakończeniu Copa América 2015, Guerrero został piłkarzem CR Flamengo[4]. W sierpniu 2018 roku został zawodnikiem SC Internacional[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym seniorskim turniejem międzynarodowym, w którym Guerrero zagrał w reprezentacji było Copa América 2007. Peru doszło wtedy do ćwierćfinału, przegrywając w nim z Argentyną 0:4. Guerrero grał we wszystkich meczach, zdobywając jedną bramkę, przeciwko Urugwajowi. Na Copa América 2011 Peru niespodziewanie zajęło 3. miejsce, pokonując inną sensację turnieju Wenezuelę 4:1. Paolo Guerrero strzelił w tym meczu 3 gole (hat-trick), zaś w całym turnieju zdobył w sumie 5 bramek, co uczyniło go królem strzelców tej edycji Copa América. W 2015 roku zagrał po raz trzeci na Copa América, gdzie Peru zajęło po raz drugi z rzędu trzecie miejsce. Guerrero tymczasem znów został najlepszym strzelcem turnieju zdobywając 4 bramki (3 gole w ćwierćfinale przeciwko Boliwii i 1 gol w meczu o trzecie miejsce z Paragwajem). Rok później podczas Copa América Centenario został najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Peru, po tym jak zdobył zwycięską bramkę w meczu przeciwko Haiti. W 2018 roku po zawiłościach prawnych związanych z podejrzeniem o stosowanie dopingu zadebiutował na Mistrzostwach Świata. W ostatnim meczu grupowym przeciwko Australii zdobył bramkę ustalającą wynik meczu na 2-0 dla Peru.

Afera dopingowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas eliminacji do Mistrzostw Świata w Rosji wystąpił aż w 17 spotkaniach zdobywając 5 bramek przyczyniając się do zakwalifikowania się reprezentacji Peru do baraży o udział w Mistrzostwach Świata. 3 listopada 2017 roku ogłoszono, że Guerrero nie przeszedł testów dopingowych po meczu z Argentyną i nałożono na niego 30-dniową dyskwalifikację, która wykluczyła go z udziału w meczach barażowych przeciwko Nowej Zelandii[6]. Peru zwyciężyło w dwumeczu kwalifikując się po raz pierwszy od 1982 roku do Mistrzostw Świata.

8 grudnia 2017 roku Guerrero został zawieszony przez FIFA na rok czasu, od momentu pierwszego zawieszenia co oznaczało, że do gry będzie mógł powrócić dopiero 3 listopada 2018 roku, a więc po zakończeniu Mistrzostw Świata[7]. Po złożeniu odwołania przez zawodnika, Trybunał Arbitrażowy FIFA skrócił zawodnikowi karę do 6 miesięcy, uznając poprzednią karę za zbyt rygorystyczną[8]. 14 maja 2018 Sportowy Sąd Arbitrażowy uznał odwołanie Światowej Agencji Antydopingowej i wydłużył zawieszenie do 14 miesięcy. 30 maja 2018 roku Szwajcarski Federalny Sąd Najwyższy zawiesił wykonanie kary, dzięki czemu mógł wystąpić na Mistrzostwach Świata[9]. W sierpniu 2018 roku kara została przywrócona przez co Guerrero został zawieszony do kwietnia 2019 roku[10].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]